Baardwijk is de competitie begonnen met een overwinning op karakter. Op bezoek bij MVV’58 in Meteren won de ploeg van trainer Senad Hadzic met 1-2. Vooral de manier waarop Baardwijk het laatste halfuur met tien man overeind bleef, maakte de oefenmeester trots. „Het is niet altijd even goed wat we laten zien, maar opgeven doen deze jongens nooit.”
De voorbereiding op de competitieouverture begon voor Baardwijk eigenlijk al vroeg in het bekertoernooi. Nadat duidelijk was dat doorgaan in de beker niet meer mogelijk was, verschoof de aandacht naar MVV’58. „We hebben informatie over MVV’58 verzameld en de andere bekerwedstrijden gebruikt om bepaalde dingen uit te proberen. Zo wilden we bij de start van de competitie precies weten wat we moesten doen.”
Die aanpak betaalde zich uit. Baardwijk begon rustig aan de bal en wist wat het van de tegenstander kon verwachten. In de eerste twintig minuten leverde dat een grote kans en een goede mogelijkheid op, maar gescoord werd er nog niet. Zelf gaf Baardwijk weinig weg en speelde het duel zich voornamelijk op het middenveld af.
Na een halfuur kregen beide ploegen een grote mogelijkheid. MVV’58 leek alleen op het doel af te kunnen, maar Dylan den Exter wist het schot op het laatste moment te blokkeren. Aan de andere kant werd Belmin de diepte ingestuurd. Oog in oog met de doelman zag hij zijn inzet gekeerd worden.
Vlak voor rust lukte het alsnog. Na een goede crosspass van rechts naar links nam Bart Rombouts de bal knap aan en stuurde hij Mavi den Brouwer de diepte in. Den Brouwer werd in het strafschopgebied bijna onderuit gehaald, maar bleef op de been. Met een kapbeweging maakte hij zichzelf vrij en schoot de 0-1 in de korte hoek.
Lang kon Baardwijk niet genieten van de voorsprong. Een lange bal werd voorin verloren, waarna de middenvelders te hoog stonden om de tweede bal te veroveren. MVV’58 kreeg daardoor ruimte richting het strafschopgebied en maakte met een afstandsschot de 1-1. In de laatste seconden voor rust kreeg Baardwijk nog een grote mogelijkheid, maar die bleef onbenut.
„In de rust waren we het erover eens dat wij de betere ploeg waren”, vertelt Hadzic. „Als we op deze manier zouden doorgaan, hadden we het gevoel dat we de wedstrijd gingen winnen.”
Binnen de ploeg was er tegelijkertijd veel onvrede over de arbitrage. Baardwijk had volgens Hadzic in de eerste helft het gevoel dat vrijwel iedere beslissing de verkeerde kant op viel en zag bovendien meerdere spelers geel krijgen. „We hebben in de rust afgesproken dat we de scheidsrechter geen enkele mogelijkheid moesten geven om iemand een tweede kaart te geven.”
De tweede helft kon nauwelijks beter beginnen. Na amper een minuut volgde opnieuw een snelle kantwissel. Rombouts kreeg de bal en haalde vanaf ongeveer 25 meter verwoestend uit: 1-2.
Baardwijk kreeg daarna steeds meer controle. „We domineerden en het was eigenlijk wachten op de 1-3”, zag Hadzic. Toch veranderde de wedstrijd in de zestigste minuut volledig. Raman Morad kreeg zijn tweede gele kaart en Baardwijk moest met tien man verder. Hadzic was het nadrukkelijk niet eens met die beslissing en vond dat vergelijkbare overtredingen aan de kant van MVV’58 eerder onbestraft waren gebleven.
Opmerkelijk genoeg putte Baardwijk juist energie uit de tegenslag. „Het voelde in het veld en aan de zijkant alsof we tegen twaalf man speelden. Maar hoe gek het ook klinkt: het leek mijn team juist extra energie te geven. Het gevoel was: wat er ook gebeurt, wij gaan hier vandaag niet verliezen.”
Wat volgde was een halfuur waarin Baardwijk vooral op karakter overeind bleef. De ploeg gaf geen grote mogelijkheid meer weg, won de duels en wierp zich voor ieder schot. Wanneer de bal voorin terechtkwam, werd die goed vastgehouden om de verdediging rust te geven. Ook de invallers brachten volgens Hadzic precies wat nodig was. „De jongens die erin kwamen, gooiden er nog een schepje bovenop. Nog meer inzet en strijd.”
Zelfs acht minuten blessuretijd brachten Baardwijk niet meer aan het wankelen. Na afloop kreeg Hadzic misschien wel het grootste compliment van een tegenstander. „Ze zeiden dat ze waarschijnlijk niet hadden gescoord als we nog een uur hadden doorgespeeld. Een beter compliment kun je eigenlijk niet krijgen.”
De trainer zag daarmee een groep beloond worden die volgens hem sinds het begin van de voorbereiding alles geeft. „Ik ben zo trots op die gasten. Vanaf 8 augustus geven ze iedere training en iedere wedstrijd alles. Het is niet altijd even goed wat we laten zien, maar opgeven doen ze nooit. Dan is het ontzettend lekker dat ze zichzelf vandaag met drie punten hebben beloond.”
