Sommige voetbalverenigingen worden niet alleen beoordeeld op hun prestaties van vandaag, maar ook op hun verleden. BVV is zo’n club. Als één van de oudste voetbalverenigingen van Nederland draagt de Bossche vereniging een rijke historie met zich mee. Toch laat de afgelopen vijftien jaar vooral zien hoe moeilijk het tegenwoordig is om als traditionele stadsclub sportieve stabiliteit te vinden.
Het verhaal begint in het seizoen 2010-2011, waarin BVV zich handhaafde in de tweede klasse. Een jaar later volgde direct een sportief hoogtepunt. De ploeg werd overtuigend kampioen van de tweede klasse met achttien overwinningen en promoveerde naar de eerste klasse. Voor een club met de uitstraling en historie van BVV leek dat een logische volgende stap.
De eerste klasse bleek echter een lastig niveau om vast te houden. Na een negende plaats volgde in 2013-2014 degradatie naar de tweede klasse. Daar wist BVV zich enkele jaren redelijk stabiel te handhaven. De club eindigde meerdere seizoenen in de middenmoot en leek een vaste waarde op dat niveau te worden, zonder daadwerkelijk de aansluiting met de top te vinden.
In 2017-2018 veranderde het sportieve beeld opnieuw. Na een twaalfde plaats volgde degradatie naar de derde klasse. Opvallend genoeg reageerde de ploeg daar een seizoen later uitstekend op. BVV eindigde als tweede in de derde klasse en plaatste zich voor de nacompetitie. De promotie bleef uiteindelijk uit, maar de club liet wel zien dat zij over voldoende kwaliteit beschikte om weer bovenin mee te draaien.
Die lijn kreeg echter geen vervolg. Het door de coronapandemie afgebroken seizoen 2019-2020 eindigde op de laatste plaats en ook de jaren daarna bleef BVV worstelen om aansluiting te vinden. In 2021-2022 en 2022-2023 eindigde de ploeg opnieuw in de onderste regionen van de derde klasse. Uiteindelijk volgde degradatie naar de vierde klasse.
Ook daar verliep de weg omhoog niet vanzelf. In het eerste seizoen na de degradatie eindigde BVV als zesde, waarna het afgelopen seizoen opnieuw een moeizaam jaar werd. De ploeg sloot de competitie af als negende en moest via de nacompetitie alles op alles zetten om degradatie naar de vijfde klasse te voorkomen. Die missie slaagde, waardoor de club ook komend seizoen actief blijft in de vierde klasse.
Wie alleen naar de ranglijst kijkt, ziet een vereniging die de afgelopen jaren sportief terrein heeft verloren. Maar daarmee wordt slechts een deel van het verhaal verteld.
BVV staat namelijk voor een uitdaging waar steeds meer grote stadsverenigingen mee te maken krijgen. Waar dorpsclubs vaak kunnen bouwen op een hechte spelersgroep met een sterke binding aan de vereniging, is dat in een grotere stad veel lastiger. In een stad als ‘s-Hertogenbosch hebben spelers volop keuze uit clubs op verschillende niveaus. Wanneer resultaten tegenvallen of persoonlijke ambities veranderen, wordt de overstap naar een andere vereniging sneller gemaakt dan vroeger.
Juist daardoor is het voor een club als BVV steeds moeilijker geworden om jarenlang met dezelfde kern te werken. Selecties veranderen sneller, trainers moeten regelmatig opnieuw beginnen en het opbouwen van automatismen kost daardoor meer tijd. Dat maakt sportieve stabiliteit misschien wel een grotere uitdaging dan promoveren.
De afgelopen vijftien jaar laten dat duidelijk zien. Promoties werden afgewisseld met degradaties, goede seizoenen met teleurstellingen. Niet omdat de vereniging ambitie mist, maar omdat continuïteit in het moderne amateurvoetbal steeds moeilijker te realiseren is. Zeker voor clubs in een grote stad, waar de concurrentie om spelers groot is.
Misschien ligt daar ook de belangrijkste opdracht voor de komende jaren. Niet koste wat kost zo snel mogelijk terugkeren naar de derde klasse, maar eerst bouwen aan een stabiele basis. Een vaste kern van spelers, een duidelijke voetbalvisie en continuïteit binnen de technische staf vormen vaak de voorwaarden om op langere termijn weer structureel omhoog te kunnen kijken.
Voor BVV is dat misschien wel de belangrijkste les van de afgelopen vijftien jaar. De club hoeft haar rijke geschiedenis niet opnieuw te schrijven; die staat al lang vast. De uitdaging ligt nu in het creëren van een toekomst waarin sportieve prestaties minder afhankelijk zijn van wisselende selecties en jaarlijkse veranderingen. Want juist in het huidige amateurvoetbal is stabiliteit misschien wel de grootste succesfactor.
Als BVV erin slaagt die rust terug te brengen, hoeft een terugkeer naar een hoger niveau geen verre droom te zijn. Maar die weg begint niet met een promotie. Die begint met het bouwen aan een hechte vereniging waarin spelers zich opnieuw voor meerdere jaren willen verbinden.
