De opluchting was zondagmiddag groot bij BSC. Dankzij een zwaarbevochten 1-2 overwinning op De Raven wist de ploeg uit Roosendaal zich alsnog veilig te spelen. Na een seizoen vol pieken en dalen viel er na afloop vooral een last van de schouders bij trainer Jeroen de Vlaming.
“Het werd al met al een spannende wedstrijd waarin we veel moeite hadden om het defensieve spel van De Raven te kloppen,” blikte De Vlaming terug. “Zij zakten negentig minuten lang ver terug op eigen helft en gokten op de omschakeling. Dat maakten ze lastig en daar hadden wij in de eerste helft niet direct een antwoord op.”
BSC had veel balbezit, maar wist dat overwicht voor rust nauwelijks om te zetten in kansen. Het tempo lag te laag en De Raven voelde zich steeds comfortabeler in de gekozen speelwijze. Toen Jens Hobbelen halverwege de eerste helft de thuisploeg zelfs op voorsprong zette, kreeg BSC precies het scenario waar het voor wilde waken.
“De 1-0 speelde natuurlijk volledig in hun kaart,” aldus De Vlaming. “Wij hadden veel de bal, maar waren te statisch en speelden in een te laag tempo. Daardoor kwamen we moeilijk tot echte kansen.”
In de rust werd de boodschap duidelijk overgebracht en dat leverde vrijwel direct resultaat op. Al binnen vijf minuten na rust kopte afscheidnemend aanvoerder Steven van Ginderen de gelijkmaker binnen uit een vrije trap van Ayoub Boudouch.
“De tweede helft deden we het vele malen beter,” vond De Vlaming. “Door die snelle 1-1 moest De Raven iets meer uit zijn schulp komen en ontstonden er ruimtes die er voor rust niet lagen.”
Toch bleef het lang spannend. De Raven bleef gevaarlijk in de omschakeling en kreeg zelfs nog enkele mogelijkheden om opnieuw op voorsprong te komen. BSC bleef echter geduldig zoeken naar de opening.
“We zijn negentig minuten lang blijven geloven in de overwinning,” zei De Vlaming. “Dat vond ik misschien wel het mooiste van deze wedstrijd. Niemand raakte in paniek. We bleven zoeken naar oplossingen en naar dat ene moment.”
Dat moment kwam drie minuten voor tijd. Achraf Ouaddaf stak zijn broer Faris weg met een schitterende steekpass, waarna de spits de bal beheerst achter doelman Freek Stoeldraaijers werkte: 1-2.
“Dat we hem dan zo laat maken zorgt natuurlijk voor een geweldige ontlading,” glimlachte De Vlaming. “Je zag direct wat het met iedereen deed. Spelers, staf, supporters. Iedereen wist wat er op het spel stond.”
Na afloop was er blijdschap, maar ook realisme. De trainer besefte maar al te goed dat BSC zichzelf in deze positie had gebracht door een matige slotfase van de competitie.
“We hadden onszelf eigenlijk nooit in deze situatie mogen manoeuvreren,” gaf hij eerlijk toe. “Maar als team hebben we ons er ook weer uitgeknokt. Dat verdient een compliment. De jongens hebben karakter getoond op het moment dat het echt moest.”
Bijzondere woorden had De Vlaming ook voor matchwinner Faris Ouaddaf, die ondanks fysieke klachten per se wilde spelen.
“Dat typeert deze groep. Faris heeft de hele week nauwelijks kunnen trainen door zijn blessure, maar wilde er toch staan voor het team. Uiteindelijk maakt hij dan ook nog de winnende. Dat zegt alles over zijn mentaliteit.”
Met de overwinning komt er een einde aan een lang en intensief seizoen waarin BSC uiteindelijk het gewenste doel behaalde.
“Het was een zwaar seizoen met veel ups en downs,” besloot De Vlaming. “Maar uiteindelijk hebben we bereikt wat we moesten bereiken. Dat is het enige wat vandaag telt.”
