Voor Riel stond de uitwedstrijd bij kampioen Blauw Wit ’81 in het teken van de laatste strohalm richting de nacompetitie. Alleen winst zou uitzicht geven op een vervolg, en dan nog waren de ogen ook gericht op de andere velden. Met een volle supportersbus richting De Moer was de sfeer strijdlustig én hoopvol, mede door de goede band tussen beide clubs en de aangekondigde derde helft na afloop.
Blauw Wit’81 had echter ook iets te verdedigen: een ongeslagen thuisreeks sinds november 2024 en natuurlijk hun status als kampioen. Vanaf de aftrap werd duidelijk dat Riel goed voorbereid was. De ploeg stond compact, georganiseerd en gaf weinig ruimte weg in de rug. Vooral de snelle vleugelspelers van Blauw Wit werden goed ingeperkt, net als hun topscorer die nauwelijks in het spel voorkwam.
De eerste grote kans was zelfs voor Riel, al belandde een schot op de lat. Het bleek een voorbode van een sterke eerste helft. In de 32e minuut viel de verdiende openingstreffer: via verzorgd combinatiespel door de as werd Joni Paymans vrijgespeeld, die beheerst afrondde: 0-1 voor Riel.
Nog voor rust ontsnapte Riel aan de gelijkmaker toen een scrimmage op de doellijn op miraculeuze wijze niet werd afgerond door de thuisploeg. Met die minimale voorsprong gingen de bezoekers de rust in.
Na rust moest Riel al snel een tegenvaller slikken toen Tijmen Denissen, leeggestreden na veel loopwerk, het veld verliet. Blauw Wit voerde de druk op en kreeg meer grip op de wedstrijd, maar de Rielse organisatie bleef overeind. Met inzet, discipline en hulp van enkele jeugdspelers werd de voorsprong met man en macht verdedigd.
Ondanks de strijd op het veld werd al snel duidelijk dat de gewenste resultaten op de andere velden uitbleven. Daarmee vervloog het scenario van de nacompetitie, dat Riel de afgelopen weken zelf uit handen had gegeven in onderlinge duels met concurrenten.
Reactie trainer Gerben Burgmans
Na afloop was de trainer realistisch maar ook trots op de manier waarop zijn ploeg zich presenteerde:
“We hebben vandaag precies gedaan wat we moesten doen: winnen op het veld van de kampioen. Dat is niet eenvoudig en daar mag je best even bij stilstaan. Tegelijkertijd weet iedereen dat we het in de weken hiervoor zelf hebben laten liggen. Dat doet pijn, want de nacompetitie zat er echt in. Maar als je ziet hoe de jongens zich vandaag hebben geknokt, dan is dat wel iets om mee te nemen richting volgend seizoen.”
De 0-1 overwinning voelde dubbel: sportieve voldoening door de prestatie in Blauw Wit ’81, maar ook teleurstelling door het mislopen van de nacompetitie. Toch overheerste na afloop ook een gevoel van waardige afsluiting, met een lange en gezellige derde helft in De Moer.
