Het nieuws dat FC Engelen komend seizoen geen eerste elftal meer op de been brengt, zorgt niet alleen voor teleurstelling binnen de club zelf. Vooral bij SV Reeshof zal het gevoel overheersen dat ze mogelijk een enorme kans zijn misgelopen.
FC Engelen maakte woensdag bekend het eerste elftal terug te trekken vanwege een tekort aan spelers voor volgend seizoen. Op zichzelf een pijnlijk, maar begrijpelijk besluit in een tijd waarin steeds meer amateurclubs moeite hebben om selecties compleet te krijgen. Alleen wringt vooral de timing van het nieuws. Want afgelopen maandag werd de laatste competitieronde gespeeld en juist daarin pakte FC Engelen nog een nacompetitieplek door te winnen van SCG’18.
Binnen het amateurvoetbal gingen echter vorige week al nadrukkelijk geluiden rond dat FC Engelen waarschijnlijk moeite zou krijgen om volgend seizoen überhaupt nog een eerste elftal op de been te brengen. Daardoor voelt het nu alsof belangrijke informatie pas naar buiten kwam toen de competitie al gespeeld was. En dat maakt de situatie voor SV Reeshof bijzonder zuur.
Want als eerder duidelijk was geworden dat FC Engelen mogelijk geen toekomst meer had met een eerste elftal, dan had de KNVB wellicht eerder moeten ingrijpen en had die nacompetitieplek mogelijk doorgeschoven kunnen worden naar SV Reeshof. Nu blijft vooral het gevoel hangen dat een sportieve kans verloren is gegaan buiten het veld om.
En juist dát schuurt enorm. Voor amateurclubs draait voetbal vaak om alles of niets. Het is de laatste kans om handhaving veilig te stellen, nog één keer alles geven voor de club en sportief mogen vechten voor je plek. Daar werk je maandenlang naartoe, met trainingen, wedstrijden en alle spanning die daarbij komt kijken. Juist daarom zal het bij SV Reeshof extra hard aankomen dat die kans nu misschien buiten het veld om is verdwenen. Als je achteraf het gevoel krijgt dat nacompetitievoetbal misschien tóch binnen handbereik lag, dan doet dat pijn. Heel veel pijn.
Natuurlijk valt FC Engelen niet kwalijk te nemen dat het worstelt met het voortbestaan van een eerste elftal. Maar wanneer er intern blijkbaar al langer twijfels leefden over deelname aan volgend seizoen, mag je je afvragen of daar niet eerder openheid over had moeten komen. Zeker wanneer andere clubs daar direct sportief door geraakt kunnen worden.
Voor SV Reeshof zal het voorlopig voelen alsof het seizoen misschien niet volledig op het veld beslist is. En dat is misschien nog wel de meest frustrerende conclusie van allemaal.











Als huidige trainer wil ik vooral uitspreken dat wij als staf en spelersgroep er alles aan hebben gedaan om de nacompetitie te spelen en FC Engelen in de 3e klasse te houden. De inzet, strijd en betrokkenheid van deze groep zijn de afgelopen periode enorm geweest.
De afgelopen twee seizoenen hebben wij met elkaar onze ziel en zaligheid in de club gelegd. In mooie én moeilijke momenten zijn we als groep blijven werken, blijven geloven en blijven vechten voor FC Engelen. Daar kijk ik met trots en een goed gevoel op terug.
Het is ontzettend jammer dat het uiteindelijk niet gelukt is om voor komend seizoen een volwaardige selectie op de been te brengen. Voor een club met zoveel mooie mensen en vrijwilligers verdient FC Engelen beter.
Persoonlijk neem ik vooral de mooie herinneringen, de samenwerking met spelers, staf, vrijwilligers en supporters mee. Soms loopt voetbal anders dan je hoopt, maar de band en de momenten samen blijven waardevol.
Voor mij begint binnenkort een nieuw hoofdstuk bij SV Real Lunet, waar inmiddels een volwaardige selectie staat. Komende donderdag nog een laatste training op het mooie complex ENGELERHART en dan klaar.
Ik wil iedereen binnen FC Engelen bedanken voor de afgelopen periode en wens de club het beste en succes voor de toekomst.
—
Yoni Sahertian
Hoofdtrainer FC Engelen
Hi allemaal,
Even een reactie van binnenuit de selectie van het 1e elftal van FC Engelen.
Mijn huidige functie binnen de selectie van het 1e elftal is die van Team Manager.
Jammer dat de inzet van de huidige staff en de spelers niet benoemd wordt. Hiermee wordt hen/ons wel tekort gedaan.
Tot de laatste speeldag van de competitie hebben zij/wij zich volledig ingezet om alles eruit te halen en alsnog handhaving in de 3e klasse te bewerkstelligen.
Door interne strubbelingen binnen de club en de manier waarop sommige dingen zijn gelopen en op een verkeerde manier zijn aangepakt en hebben uitgepakt, hebben de jongens (spelers van het 1e elftal) een behoorlijke tik gekregen. Dit is overigens van verschillende kanten mis gegaan, dus niet van “één” kant. Dat vooropgesteld. Want een ieder die hier debet aan heeft gehad, weet wat voor aandeel hij/zij hierin heeft gehad.
Daar waar we als team in de lift zaten met 3 overwinningen en 1 gelijkspel op rij, kwam de klap en ging het bergafwaarts voor wat betreft de resultaten. Met hier en daar een gelijk spel en een overwinning, waren het vooral helaas wat nederlagen die de boventoon voerde.
Dit is heel erg spijtig geweest voor zowel de selectie/staf als de club.
In mijn ogen is FC Engelen een hele mooie club, waar ik goede/nauwe banden met de spelers heb opgebouwd. Met pijn in mijn hart vertrek ik bij deze mooie club. Laten we dat vooropstellen.
Helaas is er voor ons als staf en de selectie een beslissing gemaakt, waar wij helaas geen invloed op hebben.
Aan ons lag het niet.., wij wilden blijven strijden voor de uiteindelijke handhaving.
Maar ik begrijp de KNVB ook. Strijden voor handhaving, terwijl er komend seizoen geen 1e elftal op de been gebracht kan worden, heeft uiteindelijk ook geen zin.
Voor sv Reeshof hoop ik dat zij alsnog voor de 3e klasse behouden blijft. Want het is voor hen extra zuur wanneer dit soort nieuws naar buiten komt.
Tot slot wil ik iedereen waar we fijn mee hebben samengewerkt bedanken en hoop ik dat er na komend seizoen weer een representatief 1e elftal van FC Engelen staat.
Met vriendelijke groet,
Paulo Lopulalan.