Voor trainer Mark Monden kende het slot van het seizoen een bijzondere combinatie van teleurstelling op sportief vlak en groot persoonlijk geluk. Terwijl SV Sprundel net naast de nacompetitie greep, werd Monden in dezelfde periode vader van zijn vierde kindje, zoon Mexx. Daardoor moest hij de laatste competitiewedstrijd tegen VCW laten schieten.
Monden begint zijn terugblik met sportieve felicitaties richting de concurrent. “Allereerst wil ik trainer Nicky Kievit en VCW van harte feliciteren met het behalen van de nacompetitie. Een ongekende prestatie en inhaalrace hebben hun gehad,” stelt hij. “Die prestatie staat in mijn optiek volledig los van onze mindere wedstrijden in periode 2. Voor ons is de tweede seizoenshelft uiteindelijk heel matig gebleken, als je puur op resultaat kijkt.”
Volgens de trainer is het gevoel dat er meer in had gezeten groot. “Uiteindelijk sta je waar je staat, maar terugkijkend is het eigenlijk ongelooflijk dat we geen nacompetitie hebben gehaald. We hoeven maar een korte blik te werpen op de stand en statistieken in periode 2, dan weet je eigenlijk genoeg,” aldus Monden. “We hebben met 11 tegendoelpunten de minste tegengoals, maar scoren slechts 8 keer.”
Hij ziet vooral gemiste kansen in beslissende momenten. “Als ik onze wedstrijden terughaal dan hebben we veel beslissende momenten laten liggen, ook tegen de topteams waren we vaak minimaal gelijkwaardig. We staan echt ergens anders als we meer scoren, want verdedigend staan we vaak goed.”
Daarbij legt Monden de nadruk op het collectief. “Overigens is scoren een teamtaak. Het zit echt niet alleen bij de aanvallers, ook bij de aanvoer en eindpassing. Ook in standaard situaties hadden we veel meer moeten scoren.” De wedstrijd tegen VCW, waar hij zelf niet bij kon zijn, ziet hij als typerend. “Zo heb ik van mijn broer vernomen (die de honneurs waarnam) dat de wedstrijd illustratief was voor ons seizoen: net niet. Al hebben de jongens er alles aan gedaan, dat is voor ons als staf dan ook het belangrijkste.”
De reden van zijn afwezigheid was bijzonder persoonlijk. “Ikzelf kon niet aanwezig zijn gezien middernacht op 17-5 ons vierde kindje Mexx is geboren. Het bracht me eerlijk gezegd wel in een aardige emotionele rollercoaster zondag. En het relativeert ook enorm moet ik zeggen, voetbal gaat dan even van een hoofdzaak naar bijzaak.”
Wat volgde was een dag die hij niet snel zal vergeten. “We hadden in de vroege ochtend al behoorlijk wat familie en vrienden over de vloer gehad, ’s avonds stond echter de gehele selectie van SV Sprundel voor onze deur, natuurlijk een fantastisch gebaar van die gasten en staf.”
Ook een telefoontje van zijn broer leidde tot een opvallend moment. “Mijn broer belde vanuit de bus en sprak de volgende woorden: ‘Uhh Mark, wij vragen ons als staf af of het verstandig is om te doen, maar wij komen zomenteen even langs met de bus om jullie te feliciteren, mag dat?’ En zo geschiedde. Het was een drukke bedoeling en de meest leuke en positieve vorm van huisvredebreuk moet ik zeggen, haha!”
Monden kijkt vooral met warmte terug op dat gebaar. “Het zegt in mijn optiek veel hoe – ondanks de mindere voetbaldag de band is met de jongens en staf. Mijn vrouw en ik kijken er met geweldig veel plezier op terug.”
Tot slot sluit hij af met een knipoog richting de toekomst. “En mijn broer zei nog: ‘zo, deze kan Mexx alvast in zijn zak steken, als hij over pakweg 16 a 17 jaar debuteert in Sprundel 1’. Heel soms is winst of verlies even niet belangrijk.”
Mariska Tettero
Gezellig