Voor veel voetballers is het moment waarop ze moeten stoppen met spelen een moeilijk punt. Voor Rob Luyken bleek het juist het begin van een lange loopbaan als scheidsrechter. Al veertig jaar loopt hij mee binnen het amateurvoetbal en is hij actief voor zowel de KNVB als VV Boeimeer. Vorig jaar kreeg hij tijdens de jaarlijkse lintjesregen een Koninklijke onderscheiding als waardering voor zijn jarenlange inzet als vrijwilliger.
De keuze om scheidsrechter te worden ontstond op jonge leeftijd, nadat hij zelf moest stoppen met voetballen. “Toen ik 21 was kreeg ik te horen dat ik beter kon stoppen met voetballen vanwege een blessure,” vertelt Luyken. “Maar het spelletje voetbal was veel te leuk om los te laten. Als scheidsrechter kon ik erbij betrokken blijven. Zodoende werd het begeleiden van wedstrijden eigenlijk mijn sport.”

Dat betekende ook investeren in conditie en fitheid. “Regelmatig trainen en goed in beweging blijven hoort erbij. Nu, veel jaren later, loop ik nog steeds op het voetbalveld. Soms zeg ik tegen spelers: ‘Jullie gaan mijn sportmiddag of sportavond niet verpesten.’ Meestal begrijpen ze direct wat ik bedoel.”

Volgens Luyken is het scheidsrechters vak in de loop der jaren behoorlijk veranderd. “In het begin werd er meer geadviseerd om streng te fluiten. Tegenwoordig ligt de nadruk veel meer op het managen van wedstrijden. Je ziet nu veel scheidsrechters rustig praten met spelers.”

Ook de omgang met arbiters is volgens hem anders geworden. “Ik vind dat er tegenwoordig meer respect is voor de scheidsrechter. Natuurlijk worden beslissingen nog steeds betwist, dat hoort bij voetbal. Wij amateur-scheidsrechters hebben geen VAR, maar wel assistenten van de club. Dan moet je sterk in je schoenen staan om hen soms te overrulen.”
Naast zijn werk als arbiter speelde Luyken ook op andere manieren een belangrijke rol binnen Boeimeer. “Ik ben tussendoor bij Boeimeer aan de slag gegaan als trainer van het team van mijn zoon,” vertelt hij. “Van toenmalig voorzitter Jos Verdonkschot mocht ik daarna een scheidsrechtersopleiding opzetten voor jonge gasten.”

Dat project bleek succesvol. “Daarvan fluiten er nu een groot aantal bij de KNVB.” Zelf bleef hij ondertussen ook actief als scheidsrechter bij zowel de bond als Boeimeer. “Sinds 2017, en 35 kilo lichter, fluit ik minimaal twee wedstrijden per week.”
Wat een goede scheidsrechter volgens hem nodig heeft? “Beslissingen durven nemen op basis van spelregelkennis, rustig blijven in moeilijke situaties en uiteindelijk de manager zijn in het veld.”
Voor jonge scheidsrechters, mannen én vrouwen, heeft hij een duidelijk advies. “Begin bij een club waar ze je goed kunnen begeleiden. Overleg met je club een traject voor begeleiding en cursussen. Neem niet te snel wedstrijden aan die boven je niveau liggen. En als je die stap wilt maken, zorg dan dat iemand je begeleidt.”
Ook clubs geeft hij iets mee. “Wees zuinig op je scheidsrechters. Maar als iemand uitgekeken is bij de club, laat ze dan ook de stap maken naar de KNVB. Clubs kunnen bovendien altijd ondersteuning vragen bij een COVS in de buurt.”
Na veertig jaar op de velden blijft zijn belangrijkste boodschap onveranderd: “Geniet van het voetbal en heb er plezier in.”













Gefeliciteerd Rob!!
Mooi stuk, rob. En die achtergrond komt me bekend voor 😉
Ooit bij mij nog gevlagd in nacompetie.
Moesten bij Hulsterloo zijn dus wij naar Hulst.
Toen we daar bij de kerk vroegen naar het voetbalveld zagen ze water branden.Bleek dat we in Nieuw Namen moesten zijn.Gelachen en de wedstrijd geen probleem.
Leuke vent!
Martijn 100% waar👌🏻👌🏻👌🏻
Gouwe scheidsrechter 👍
Lekker bezig rob, dat we elkaar nog op het veld hebben gezien. Jij fluiten en ik nog aan haal aan de bal