Volharding legde vanmiddag voor de zoveelste keer maar weer eens een bizarre voorstelling op de mat. De roodwitten verloren hun voorlaatste wedstrijd van het seizoen met 3-4 van Bekkerveld uit Heerlen, nadat het in de rust al op een kansloze 0-4 achterstand stond waar 0-7 of 0-8 ook zo maar had gekund. Een derde comeback (eerder werd een 0-2 tegen BSV Limburgia en een 0-3 tegen Susteren nog omgebogen tot een zege, red.) in korte tijd kwam er echter niet, al was Tim Martens met een schot tegen de onderkant van de lat in de 96e minuut nog dicht bij de 4-4.
Op onverklaarbare wijze slaagt Volharding er al een tijdje niet in om fatsoenlijk aan een wedstrijd te beginnen. Onbegrijpelijk gezien de penibele situatie waarin de Soetendaalbewoners zich bevinden, blijkbaar is er nog altijd onvoldoende besef dat het vijf voor twaalf is. Zelfs een fraaie sfeeractie van jeugdige supporters bracht de spelers geen extra inspiratie. Bovendien viel er ook langs de lijn vanuit de timide staf nauwelijks geluid waar te nemen om diezelfde spelers bruikbare aanwijzingen te geven en de zaak op te peppen. Ook daar lijkt het geloof op handhaving inmiddels compleet vervlogen. Alleen Denny van Veghel probeerde het elftal verbaal nog af en toe te helpen waar ie kon. De beginopstelling van Volharding was dezelfde als vorige week tegen Bladella, toen er duidelijk tekenen van herstel waar te nemen waren bij de Vierlingsbekenaren. Daar zag men vandaag voor rust echter helemaal niets meer van terug.
Al binnen vier minuten keek Volharding weer tegen een achterstand aan. Er klopte helemaal niets van qua organisatie. Rick Maassen liet zijn man lopen, waarna Sander Beuken de score eenvoudig openende: 0-1. Maassen had zijn dag sowieso niet, want balverlies van de middenvelder werd in de 12e minuut genadeloos afgestraft door Koen Veugen: 0-2. Na een half uur tilde diezelfde Veugen de stand naar 0-3. In de 36e minuut werd het zelfs 0-4 nadat Jesper Senden een corner van Sander Beuken zomaar binnen kon koppen. De score liep niet verder op, omdat Volharding-doelman Bono Barten tussendoor nog een paar puike reddingen verrichtte.
In de tweede helft kreeg Volharding plots weer de geest. Met Steven Wassenaar en Teun Verberk voor de nog altijd verre van fitte Marco Daniëls en de ongelukkige Rick Maassen kwam er eindelijk vuur in bij de thuisclub. Echter niet voordat Bono Barten maar weer eens redde op een inzet van Thom Vluggen en een krul van Koen Veugen niet heel ver naast het doel verdween. De uitstekend fluitende scheidsrechter Ramon Westhoff uit Vlaardingen leek wat medelijden te tonen richting Volharding. De arbiter gaf wel een heel makkelijke strafschop, nadat Tim Martens licht getoucheerd werd binnen de zestien meter. Eerder kreeg Bekkerveld in een soortgelijke situatie in de eerste helft geen penalty. Ook spaarde hij Bram Jacobs en Sam Janssen eerder opzichtig voor een gele kaart. De toegekende strafschop werd in de 57e minuut onberispelijk benut door de vaste penaltynemer captain Vincent Buijssen: 1-4. Direct daarna kwamen Nino Janssen en Daan van Rhee in het veld voor Sam Janssen en routinier Bram Jakobs. Met name het inbrengen van Nino Janssen bracht voor de zoveelste keer deze voetbaljaargang weer een hoop energie in de ploeg. Het lijkt voor iedereen het allerbeste om de laatste drie duels te beginnen met Janssen als diepste spits, dan is iedereen vanaf het beginsignaal wakker en wordt er in ieder geval oorlog gemaakt. Het reguliere systeem voldoet voor Volharding op dit moment op geen enkele wijze.
Doordat Volharding va banque ging spelen, kreeg Bekkerveld natuurlijk wel kansen in de omschakeling. Zo faalde invaller Sebastian Musz helemaal vrij voor Bono Barten, maar de goalie redde met zijn voeten. Nino Janssen zette zich vervolgens hoogstpersoonlijk in de spits, waardoor de kloof tussen spelers en staf wel heel duidelijk aan de oppervlakte kwam te liggen. De actie van Janssen had wel effect. Vincent Buijssen schoot net heel ver over op aangeven van Tim Martens. Even laat mikt Nino Janssen rakelings over wederom op aangeven van Tim Martens. Een derde assist van Tim Martens leidde wel tot een doelpunt. In de 79e minuut was het Luuk van der Vliet die de 2-4 aantekende. Aan de overzijde treuzelde invaller Bas Beugels te lang oog-in-oog met Bono Bartenn en haalde doelpuntenmaker Luuk van der Vliet de bal ook nog een keer van de doellijn. In de 86e minuut leek een nieuwe comeback van Volharding steeds meer vorm te krijgen. Een corner van Vincent Buijssen werd bij de tweede paal binnengelopen door de 20-jarige verdediger Rens Peters: 3-4. Het betekende de eerste treffer in de hoofdmacht van Volharding voor de jongeling, één van de spelers die wel altijd strijd levert. In de extra tijd had het zo nog maar in een gelijkspel kunnen eindigen. Een kopbal van Nino Janssen werd klemvast gepakt door Bekkerveld-keeper Bjarne Pellegrom. Daan van Rhee kwam in kansrijke positie niet uit met zijn passen, maar de grootste kans op een niet meer voor waarschijnlijk gehouden puntje kwam in de 96e minuut. Tim Martens kapte zich knap vrij, maar zijn fraaie schot stuiterde via de onderkant van de lat weer het veld in. In de rebound werd Nino Janssens’ kopbal knap uit zijn doel geranseld waardoor de Remontada deze keer niet compleet kon worden voltooid door de Soetendaalbewoners.
Komend weekend staan er geen wedstrijden op het spel in de eerste klasse E. Over twee weken gaat Volharding op bezoek bij de nieuwe nummer drie De Valk uit Valkenswaard, dat de laatste drie wedstrijden won. Een ploeg in vorm derhalve. Volharding is nog altijd kansrijk om zich direct te handhaven omdat vandaag ook alle concurrenten wederom onderuitgingen. Na de uitwedstrijd tegen De Valk speelt Volharding nog twee finales, thuis tegen directe concurrent EFC en op Pinkstermaandag gaat men op bezoek bij nummer vier GSV’28 uit Genhout. Het geloof en zelfvertrouwen zal snel terug moet keren bij de roodwitten, wil het komend seizoen ook nog eersteklasser zijn. Anders wacht na vier jaar weer de tweede klasse en daar wil men zich liever niet terugvinden.
