Wat een bitter einde voor Gemert. De ploeg leek op weg naar een overwinning tegen koploper Kloetinge, maar diep in blessuretijd kwam alsnog de gelijkmaker op het bord: 1-1. Daardoor blijft de marge met de lijstaanvoerder zes punten, met nog zes duels te gaan.
Een punt tegen de lijstaanvoerder; wie het duel niet heeft gezien zou nog kunnen denken: aardig resultaat voor de zwartwitten. De aanhang die op sportpark Molenbroek aanwezig was, weet beter. De deceptie was groot nadat het laatste fluitsignaal had geklonken. Door die poeier van Dyllandro Panka natuurlijk, maar ook in het besef dat de thuisploeg de punten in de fase daarvoor zelf in veilige haven had moeten loodsen. Zo miste Ralf Kemper een strafschop en daarmee de kans op een voortijdige beslissing.
Gemert startte in dezelfde opstelling als vorige week tegen UDI’19. Gijs Vercoelen en Sven Jenniskens zijn nog altijd geblesseerd. De ploeg van Sjoerd van der Coelen begon goed aan de topper. Al in de derde minuut was het raak. Dylan van Diepen ontfutselde de bal op de linkerflank en zette voor. Jay van Lieshout kende geen pardon en joeg de bal in de touwen, 1-0.
Wat een start! Het gaf Gemert een extra boost. Gemert zou in het eerste halfuur de betere ploeg blijven, in ieder geval de meest dreigende ploeg. In de 18e minuut had Dylan van Diepen de ultieme kans op de 2-0. Hij ging diep en had vrij baan richting de Zeeuwse doelman Teun van Remortel, die de bal keerde.
In het laatste kwartier werd Kloetinge sterker. De ploeg drong steeds meer aan en er waren een paar hachelijke situaties voor het doel van Jeroen Keeris, maar tot aan de rust geen uitgespeelde kansen. Kort voor rust moest Max Crommentuijn zich geblesseerd laten aflossen door Job Michels.
De ruststand indachtig probeerde Kloetinge na rust om de duimschroeven aan te draaien. In de 49e minuut gooide Jay van Lieshout zich voor de bal in een geslaagde poging om het gevaar te verijdelen.
Kloetinge had na rust vaker de bal. Met spelers als Gianni Tiebosch en Gianni Vandepitte heeft de ploeg veel behendige, goede voetballers in huis. Maar Gemert speelde sterk en gaf verdedigend nauwelijks iets weg. In de 64e minuut haalde de Gemertse aanhang wel opgelucht adem, toen Jeroen Keeris een prima redding in huis had.
In het restant van het duel leek Gemert de drie punten over de streep te trekken. De ploeg hield zo’n beetje alles tegen en creëerde zelf goede mogelijkheden. Matt Bolhuis stuitte op de keeper, net als Dylan van Diepen en Ralf Kemper. De grootste kans was voor de aanvoerder. Met nog een kleine tien minuten op de klok ging de bal op de stip vanwege hands. Ralf Kemper nam het karwei op zich, maar strandde op de doelman. Het bleef 1-0 en daarmee was sportpark Molenbroek verzekerd van een spannende slotfase.
Ook in de slotfase bleven de beste kansen voor Gemert. Zowel Job Michels als Jay van Lieshout leek te scoren, maar de assistent-scheidsrechter vlagde twee keer voor buitenspel.
Bij die laatste afgekeurde goal was de blessuretijd al begonnen. Kloetinge kon nog één keer aanzetten. Wat sportpark Molenbroek vreesde, gebeurde. De bal werd tot twee keer toe in het strafschopgebied gegooid. Bij de tweede keer viel ie voor de pantoffel van Panka, die hard uithaalde: 1-1 in extremis.
De Kloetingse aanhang vierde feest, de zwartwitten vielen balend als een stekker achterover in het kunstgras. De beloning voor opnieuw een prima wedstrijd van de zwartwitten bleef uit. Er was genoeg voer voor speculatie na afloop: was de laatste voorzet over de achterlijn? Was er net daarvoor hands gemaakt? Er was pech bij die klutsbal voorafgaand aan de 1-1. Maar Gemert realiseerde zich toch ook dat de ploeg zelf eerder de trekker had moeten overhalen.
Nog zes duels staan er op de rol. Gemert blijft kandidaat voor een nacompetitieticket als de kampioen een periodetitel gaat afgeven; alle reden voor de zwartwitten om volle bak te blijven gaan. Te beginnen zondag uit tegen Groene Ster in Heerlerheide.
GEMERT; Keeris; Deben, Verkuyl, Van Dijk, Craenen (79. Meyssen), Van Lieshout, Crommentuijn (39. Michels), Achten; Bolhuis, Kemper, Van Diepen (89. Ben Rouba).
Bron: Gemert
