Voor Roel van de Sande was het opnieuw een moment waarop hij beslissend kon zijn voor zijn ploeg. De routinier, die in zijn carrière meer dan 350 wedstrijden in het betaalde voetbal speelde, maakte het winnende doelpunt. Toch blijft hij er zelf nuchter onder. “Het blijft leuk, op welk niveau dan ook, om beslissend te kunnen zijn. Bijzonder niet per se, maar wel leuk,” zegt hij met een glimlach.
De actie die tot het doelpunt leidde, staat hem nog helder voor de geest. “Onze rechtsback kwam goed door en haalde de achterlijn. Ik stond voor mijn gevoel rond de penaltystip aardig vrij en via via kwam de bal bij mij. Ik kon de bal uit de lucht binnen schieten.” Het was een zuivere afwerking. “Die vloog er onderkant lat lekker in.” Uiteindelijk ging het hem vooral om het resultaat. “Het is leuk, maar meer ook niet. Ik ben vooral blij met de drie punten en dat we bovenin mee blijven doen.”
Met een lange loopbaan achter zich plaatst Van de Sande zulke momenten in perspectief. Doelpunten en overwinningen blijven mooi, maar zijn trots ligt vooral in zijn ontwikkeling als speler. “Een vaste waarde worden ging niet vanzelf,” vertelt hij. “Dat duurde bijna drie jaar. Het geloof en het doorzetten wat resulteerde in daarna bijna elf jaar alles spelen is denk ik iets waar ik trots op kan zijn.” De basis voor die mentaliteit werd al vroeg gelegd, onder andere in de jeugdopleiding van PSV. “Vanuit de opleiding bij PSV word je sneller volwassen dan leeftijdsgenoten,” legt hij uit. “Het betaald voetbal is vaak een keiharde wereld waar je mee om moet kunnen gaan.” Die ervaringen hebben hem niet alleen als speler gevormd, maar ook als mens. “Omdat de voetbalwereld ook weer een klein wereldje is, heb ik daarnaast altijd iets naast het voetbal gedaan in de vorm van studie of werk. De ervaringen vanuit daar gebruik ik nu nog steeds in werk en privé.”
Ondanks zijn leeftijd, hij nadert de veertig, staat Van de Sande nog altijd met plezier op het veld. “Het plezier van het spelletje,” antwoordt hij meteen als hem wordt gevraagd wat hem nog motiveert. “Ik kan nog steeds niks noemen wat voor mij leuker is dan voetballen.” Zolang het lichaam het toelaat en de balans thuis goed blijft, denkt hij nog niet aan stoppen. “Zolang ik van meerwaarde ben en het thuis met de kinderen goed geregeld kan worden, bekijk ik per jaar hoe lang ik nog doorga.”
Binnen het team probeert hij vooral zijn ervaring in te zetten. “Ik ben vooral bezig om het team zo goed mogelijk neer te zetten,” zegt hij. “Met mijn ervaring kan ik aardig lezen waar de mogelijkheden liggen in een wedstrijd.” Het gaat hem niet alleen om organisatie, maar ook om kansen creëren. “De kunst is om zo goed mogelijk over te brengen hoe we het beste van die mogelijkheden gebruik kunnen maken om wedstrijden te winnen. Daarnaast heb ik nog steeds een aardige pass in huis waar we gevaarlijk door kunnen worden.” Dat jongere spelers naar hem kijken, merkt hij ook. “Dat gaat denk ik automatisch,” zegt hij nuchter. “Het blijft wel dat je moet laten zien dat je van meerwaarde bent op het veld. Als dat zo is, dan zullen jonge gasten luisteren als je wat zegt.”
Hoe lang hij zelf nog doorgaat? Ook daar blijft hij realistisch over. “Ik kijk per jaar wat ik doe,” besluit Van de Sande. “Plezier staat voorop, en dat is er nog steeds.”
