Na een lange en zware revalidatie is Pim van Hulten weer terug op het veld bij RKDVC. Op 16 augustus maakte hij in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Emplina 1 zijn rentree en inmiddels heeft hij ook zijn eerste doelpunt weer achter zijn naam staan. Een belangrijke stap na een periode die veel van hem vroeg.
Van Hulten kijkt gemengd maar realistisch terug op zijn herstel. “Mijn revalidatie is goed gegaan, maar het heeft echt ontzettend veel geduld gekost. Ik had mijn voorste kruisband en zowel de binnen als buitenmeniscus afgescheurd, waardoor ik nog langer moest revalideren. De eerste zes weken heb ik zelfs plat op bed moeten liggen. Dat was echt een ellende.”
Vooral het middenstuk van de revalidatie vond hij mentaal zwaar. “Na vier of vijf maanden blijven de oefeningen eigenlijk hetzelfde en zie je zelf weinig vooruitgang. Je bent alleen maar bezig bij de fysio, zonder dat er een bal aan te pas komt. Dan voelt het echt alsof het nooit ophoudt.”
Dat hij nu weer minuten kan maken, doet hem zichtbaar goed, al is hij nog niet helemaal klachtenvrij. “Het is fijn om weer te spelen, maar helaas blijf ik nog zitten met kleine spierblessures, vooral aan mijn hamstring. Dat gaat vaak samen met zo’n knieblessure.”
De eerste officiële goal na zijn blessure voelde als een beloning. “Dat was erg fijn, voor mezelf maar zeker ook voor het team. Het geeft extra vertrouwen en dat voelt gewoon goed.”
Met het oog op de komende weken is Van Hulten duidelijk over zijn doelen. “Ik hoop persoonlijk weer een vaste basisspeler te worden, maar vooral zonder die kleine blessures, want daar ben ik nu wel klaar mee. Als team hebben we de laatste drie wedstrijden maar twee punten gepakt en dat was eigenlijk onnodig. We hebben een fantastische groep met veel kwaliteit en dat moeten we meer laten zien en omzetten in overwinningen. Daar heb ik alle vertrouwen in.”
