Afgelopen weekend in de wedstrijd tussen SCO en Baardwijk maakte routinier Pascal van Etten onverwacht zijn rentree bij SCO. We spraken met Pascal van Etten. Hij vertelde: “Ik ben officieel geen speler van de selectie. Ik speel 35+ voetbal en doe soms bij het 8e mee. Eind vorig seizoen heb ik vier wedstrijden meegedaan in de strijd tegen degradatie, omdat ze krap zaten in de verdedigers. SCO is mijn club al vanaf dat ik een kleine jongen was. Mijn zoontje Mees speelt in de JO9-1 en ik ben lid van de jeugdcommissie. Ik voel me dus verbonden met de club.”
De terugkeer kwam spontaan tot stand. “De trainer belde mij twee uur voor aanvang van de wedstrijd of ik mee kon doen, omdat hij verdedigend een probleem had. Het was even schakelen, maar uiteindelijk kunnen regelen dat ik mee kon doen. Mijn ervaring is op zo’n moment heel belangrijk. De intensiteit is veel hoger dan ik tegenwoordig nog gewend ben. Met mijn 43 jaar ben ik soms twee keer zo oud als andere spelers.”
Over zijn optreden was Van Etten tevreden. “In het begin werden we wat achteruit gedrukt, maar het voelde wel alsof we het verdedigen goed onder controle hadden. Ondanks dat stonden we snel 2-0 achter in de rust. Het was mooi dat ik tien minuten na rust een fantastische vrije trap van Ferri binnen kon koppen, waardoor het geloof in de ploeg terugkwam. We werden daarna veel sterker en hadden recht op de overwinning.”
Wat spanning betreft verandert de jarenlange ervaring weinig. “Voor een wedstrijd ben ik rustig en ondanks mijn ervaring heb ik altijd een bepaalde wedstrijdspanning. Dit heb ik ook nodig om scherp te beginnen. Ik wil een spits zo snel mogelijk laten voelen dat ik er ben. Daarom ben ik erop gebrand om het eerste duel te winnen.”
De trainer had hem een duidelijke taak meegegeven. “Hij had aangegeven dat we waarschijnlijk onder druk zouden komen te staan. Hij wilde dat ik vanuit een vrije rol de rugdekking zou verzorgen waar nodig. Daarnaast ben ik met mijn duelkracht belangrijk in het winnen van de bal over de grond, maar zeker ook in de lucht.”
De tegenstander speelde aanvallend, wat gevolgen had voor de organisatie. “Ze stonden vrij hoog met veel aanvallende mensen, waardoor onze verdedigende middenvelder steeds verder naar achteren werd gedwongen. Na vijftien minuten gaf de trainer aan dat we één-op-één gingen spelen om zo de grip op het middenveld terug te krijgen. Dit vergt natuurlijk veel coaching en concentratie voor de verdedigers. In samenwerking met Klifferd hebben wij de backs en verdedigende middenvelder gecoacht in het verdedigende stuk. Hierdoor hebben we in de tweede helft relatief weinig weggegeven.”
Zijn ervaring liet zich volgens hem vooral zien in de keuzes die hij maakte. “Mijn ervaring zie je vooral terug door het positie kiezen en soms een overtreding ver van eigen doel te maken als dat nodig is om een mogelijke aanval eruit te halen. Ik sta bekend om mijn winnaarsmentaliteit en probeer dat over te brengen naar de groep. Afgelopen wedstrijd had ik het idee dat er door het hele team hard geknokt is om een resultaat te halen tegen een sterke tegenstander.”
Tot slot keek Van Etten vooruit. “Zoals gezegd ben ik officieel geen speler van de selectie. De trainer was tevreden over mijn optreden en heeft mij gevraagd om zaterdag nog één keer mee te doen in verband met de personele problemen. Ook dat zal geen makkelijke wedstrijd worden. Het zou mooi zijn als ik het team kan helpen met mijn inzet, coaching en ervaring. Ondanks het grote leeftijdsverschil met de andere spelers heb ik het idee dat we een goede klik hebben en iedereen blij is met mijn aanwezigheid. Hopelijk is de selectie snel weer compleet en kan ik weer gewoon als toeschouwer af en toe komen kijken.”
