Isa Kagenaar geniet van debuut in mannenvoetbal: “Het mag weer een hobby zijn”

Voor Isa Kagenaar, voormalig speelster van onder meer Baronie, Jong PSV (CTO), Excelsior en Feyenoord, heeft haar recente debuut in het mannenvoetbal een heel andere betekenis dan veel mensen misschien verwachten. Waar anderen het misschien als iets bijzonders zouden bestempelen, haalt zij zelf de schouders op. “Helemaal niet! Ik heb mijn voetbalplezier weer terug. Het mag weer een hobby zijn. Ik heb altijd graag tussen de jongens gevoetbald.”

Hoewel ze in haar jeugd tot en met de B-junioren bij Baronie op divisieniveau met jongens speelde, stond ze nog niet eerder bij de mannen op het veld. De stap naar een officiële wedstrijd in het mannenvoetbal voelde dan ook vooral als een natuurlijk gevolg van haar terugkeer naar het spel. En die terugkeer was geen vanzelfsprekendheid: de afgelopen twee jaar had Isa nauwelijks een bal aangeraakt. “Om ergens een begin te kunnen maken, moet een club of trainer er open voor staan. Bij SCO kennen mensen me en daar werd ik met open armen ontvangen.”

Ze trainde ongeveer drie weken mee met de selectie en zat twee wedstrijden op de bank voordat ze in actie kwam. Toch voelde haar vriendschappelijke duel op 17 november tegen Seolto nóg meer als een debuut. Niet alleen omdat ze voor het eerst weer minuten maakte, maar vooral omdat Fred Vrolijk, de trainer van Seolto 1, haar jeugdtrainer bij Baronie was. “Het is allemaal heel snel gegaan; geen zenuwen, want het mag weer een hobby zijn. Bij Feyenoord was ik fullprof, daar moest ik presteren en voelde ik druk. Nu geniet ik weer van het spel. Ik voel vertrouwen vanuit de trainer en de club.”

Ook de spelersgroep ving haar uitstekend op. “Het was even wennen voor ze, maar ze hadden vrij snel door dat ik echt kan voetballen, niet flauw ben en niet op mijn mondje ben gevallen. Er is respect voor mij als vrouw, heel mooi! Zelfs geen kleedkamergrappen.” De overgang naar het mannenvoetbal blijft voor haar echter moeilijk te vergelijken met haar tijd in het vrouwenvoetbal. Ze benadrukt dat het topsportklimaat bij clubs als Feyenoord of Excelsior totaal anders is dan de amateur 4e klasse waarin ze nu speelt. “De handelingssnelheid is het grootste verschil. Als ik tussen de mannen wil spelen, zal ook mijn handelingssnelheid omhoog moeten.” Vrouwen die dezelfde keuze maken, kent ze verder niet: “Nee, niet in deze regio.”

Terugkijkend op haar carrière is Isa trots op de hoogtepunten die ze bereikte. De eerste Klassieker Feyenoord–Ajax in het debuutseizoen van Feyenoord Vrouwen staat hoog op haar lijstje, met een overwinning, een assist en een basisplaats. Ook het spelen van een interland blijft onvergetelijk. “Het volkslied zingen terwijl je voor je land speelt… dat is heel bijzonder.”

Voor dit seizoen houdt ze haar ambities bewust open. Minuutjes maken zou mooi zijn, maar het allerbelangrijkste is voor haar dat ze weer laat zien wat haar toegevoegde waarde kan zijn. “Ik wil gewoon van het spel genieten en spelen op mijn eigen niveau. We gaan wel zien hoe het verder loopt. Ik laat me graag verrassen.”

Tot slot kan ze niet anders dan glimlachen om alle aandacht die haar debuut heeft gegenereerd. “Ik vind het bijna lachwekkend hoe er wordt gereageerd op het spelen van een vrouw bij een plaatselijke vereniging in de 4e klasse…” Voor Isa is het simpel: het plezier is terug, het spel is weer een hobby, en dat is precies waar het haar om draait.