Vierlingsbeek? Volharding? Nog nooit geweest, never nooit tegen gepeeld. Dat wordt zondag anders: Volharding – Bladella. Sportpark Soetendaal krijgt die primeur!
SV Deurne
In 1863 werden in Engeland door de Football Association (FA) een aantal regels van het voetbalspel gestandaardiseerd. Eight yards (=288 inch) breed en eight feet (=96 inch) hoog, zijn sindsdien bijvoorbeeld de officiële afmetingen van een voetbaldoel. Lasermetingen op maandag leverden als resultaat op dat de dwarslat op het ‘kantine’doel van de Smagtenbocht hoofdveld 1,7 inch (1,8%) en die aan korfbalzijde 2,1 inch (2,2%) beneden pijl waren. In het midden wel te verstaan, want de gemeten hoogtes bij de staanders waren correct. Op aandrang kon de arbitrage zondagmiddag niet veel anders dan het reguliere speelveld afkeuren. Naar het zijveld met kunstgras dus en die switch werd dan ‘natuurlijk’ in het voordeel van de bezoekers uitgelegd. Dat gedoe op het allerlaatste moment bracht de stemming vooraf bij het thuisvolk in mineur. De aanhang miste daardoor sowieso de comfortabelere entourage van het Blaals kuipje. Er was ook voordeel bleek: die stampei was doping voor de Viscaal formatie. En dat was uiteindelijk toch weer tot groot genoegen van de Blaalse aanhang. De Schippers’ mannen speelden namelijk een beste partij, deden niet onder voor de koploper en hadden misschien wel een paar inches meer dan dat ene puntje van die 1-1 verdiend. Kortom: er werd genoten van een aantrekkelijke voetbalpot. Dat smaakt naar meer! Dat de Reserves eerder op de dag – na 3x achterstand – toch met de winst en daarmee de periodetitel in de Reserve Hoofdklasse aan de haal gingen, maakte de voetbalzondag op de Smagtenbocht (bijna) helemaal compleet!
Vierlingsbeek
Daar komen we niet iedere dag. Deze plaats in de vroegere gemeente Boxmeer – sinds 2022 bij de nieuwe gemeente ‘Land van Cuijk’ – ligt tussen de Peel en aan de Maas op de grens met Limburg, een kilometer of acht boven Venray. Het dorp telt bijna 2.600 inwoners en dat is dus de grootte van Hoogeloon plusminus. De plaatselijke voetbalclub speelt wél eerste klasse!
Volharding ontstond in 1914 en is het oudste voetbalbolwerk in die regio. Een opmars in de jaren 50/60 bracht de dorpsvereniging naar de tweede klasse. Dat was toentertijd het op één na hoogste amateurniveau. Om dat hoge niveau te handhaven werd vanaf de jaren 70/80 gekozen voor een club met regionaal karakter. En met succes, want Volharding mocht zich zelfs enkele seizoenen hoofdklasser noemen (voor het laatst in 1996/1997). Van de ander kant moet dat in- en uitvliegen ook de oorzaak ervan geweest zijn dat Volharding toen in tien jaar tijds liefst zeven keer van klasse wisselde. Daarna, vanaf 2002 tot 2022, speelde het Beekse roodwit weer constant (op seizoen 2016/17 na) in de tweede klasse. Het laatste kampioenschap in dat jaar 2022 zorgde er voor dat men nu voor het vierde jaar oprij in de eerste klasse hun voetbalkunsten kunnen tonen.
RKVV Volharding
De club is naar onze begrippen niet erg groot. Op zondag betreden zeven teams (incl. 2 vrouwenteams met Sambeek samen) in wit shirt en rode broek de speelweiden. De reserves spelen net als Bladella 2 in de Hoofdklasse. In die ZII-klasse ging Someren 2 met de periodetitel aan de haal. Volharding 2 draagt daar de rode lantaarn. Vier ‘plus’teams spelen geregeld op vrijdag hun toernooicompetitie. En op zaterdag zijn, behalve een O23-team, 27 jeugdteams actief, waarvan de 18 oudste teams (vanaf O11 en ouder) samen met buurman Sambeek (5e klasse) teams vormen.
Afgelopen seizoen kwam Volharding in deze klasse uit op een vierde plaats. Een periodetitel ging in de laatste speelronde jammerlijk verloren. Winst op Deurne zou toen play-offs betekend hebben. De Vierlingsbeekse formatie kwam thuis echter niet verder dan 1-1, mede door een afgekeurd doelpunt die stof deed opwaaien. Dat deed pijn.
Sinds 1963 huist RKVV Volharding op sportpark Soetendaal, wat ruim bemeten is met 5½ speelveld, waarvan één kunstgrasveld – 4½ velden hebben kunstlicht. Er werd zelfs een heuse voetgolfbaan met negen holes aangelegd. Vijfentwintig jaar geleden verrees er een prachtige accommodatie met flinke tribune die zorgt voor een stadionachtige uitstraling. Wat jaren terug werd ook de kantine ‘de Soeten Inval’ flink onder handen genomen, waar de in zwang zijnde clubcard een opvallend fenomeen genoemd mag worden. Kortom: het clubonderkomen op Soetendaal 5A heeft een uitstekende uitstraling!
Selectie
Ruud Jenneskens nam anderhalf jaar terug het stokje over van Jan Pruijn, bij wie hij assistent-trainer was. De 44-jarige Venrayer was eerder tien seizoenen verbonden aan Ysselsteyn en is nu ook al enkele jaren in dienst als jeugdcoördinator bij competitiegenoot Someren. Volharding wisselde enkele weken geleden in Best de formatie met wingbacks in voor de huisstijl met vleugelspitsen. Dat pakte toen daar uitstekend uit, want zijn formatie won met 0-2. “Ik ben geen trainer die de bus parkeert. Ik wil aanvallen, maar op een manier die past bij mijn spelers. Het is een proces van vallen en opstaan, maar iedereen bij Volharding beleeft plezier aan hoe we spelen.”
Ongekend weinig mutaties vielen er daar te noteren afgelopen zomer. De tweebenige verdediger Tom Driessen (22 jr. Melderslo) speelde tien jaar bij Wittenhorst en is nu in het roodwit te bewonderen. (Helaas moest dit talent afgelopen wedstrijd met hamstringklachten naar de kant) Daar tegenover stond het vertrek van Sven Jenniskens (22) die door Gemert werd gehaald om daar zijn talent én snelheid te laten zien. Opvallend overigens dat in de huidige Beekse selectie verschillende spelers met een Gemert verleden rondlopen. Keeper Bono Barten, Joop Daniels, Bram Jacobs (35) en zeker spits Vincent Buyssen (34) kennen de klappen van die zweep. Buyssen – aan z’n 12e seizoen bezig bij Volharding (was tussentijds 3 jaar bij Gemert) – is een echte scoorder. Hij vond sinds 2021 liefst 66x het vijandelijke net, vorig seizoen 12x. Ook spelmaker Marco Daniëls (32) – pas hersteld van een hardnekkige blessure – (was 8 jaar bij MVC en 3 jaar bij Wittenhorst) heeft zo’n neusje.
Stand van zaken
Na de gelijke spelen tegen Someren en Deurne in het begin, werd de reis van Volharding naar Limburgia een kansloze missie: 4-1. Het gemis van het complete middenveld die zondag verzachtte die opdoffer. De gram ondervond daarna Boekel: 4-1. Titelkandidaat Nuenen werd op eigen veld met 2-2 knap bedwongen, maar daarop kwam weer een 0-2 verlies tegen Susteren. Dan volgde Best Vooruit ‘uit’ met ook daar een ‘goalgate’…! Wat was namelijk het geval? Vanwege renovatie van het Bestse hoofdveld moest gespeeld worden op veld 2. Daar bleken de doelen 10 cm te laag te hangen, waardoor naar een veld ‘nog verder weg’ moest worden uitgeweken. Na afloop daar in Best analyseerde trainer Jenneskens: „Van de laatste vier duels hebben we drieënhalve wedstrijd het maximale geleverd. Het is bewonderenswaardig hoeveel energie en discipline mijn spelers in deze wedstrijd (0-2 winst) hebben gestopt. Wij wonnen de ‘twijfelballen’ en waren dodelijk bij de eerste kansen.” Afgelopen zondag ging De Ster – op bezoek bij Volharding – toch weer met drie kostbare punten aan de haal (0-1). Een puntendeling had de verhoudingen beter weergegeven, maar het mocht niet zo zijn voor de Vierlingsbekenaars. Volharding staan nu negende met negen punten uit acht partijen. De Schippers’ mannen bezetten plaats twaalf met drie punten minder.
De laatste twee thuiswedstrijden werden door de Bekenaars verloren. Dat is in het roodwitte kamp ongebruikelijk en zorgt ongetwijfeld voor revanchegevoelens. Maar ons blauwwit wenst het goede spel nu ook eens een keer om te zetten in een echte driepunter.
Deze twee aanvallende ploegen gaan daarom zondagmiddag van de allereerste “Volharding – Bladella” ongetwijfeld een mooie, spannende voetbalwedstrijd maken.
We zien mekaar op sportpark Soetendaal (Soetendaal 5A, Vierlingsbeek).
Bron: Bladella
