Twee gestopte penalty’s voor keeper Nout Hendrickx (ONI): “Dat voelt heel lekker” (Video’s)

Hij woont in het mooie Breda, werkt doordeweeks als regiomanager bij Livit in de hulpmiddelenzorg, maar in het weekend is hij de sluitpost én trots van de vierdeklasser ONI uit ’s Gravenmoer: Nout Hendrickx. “Het is een kleine club met een gemoedelijke sfeer en een hechte cultuur. Dat past bij mij. Hier voel je geen afstand, hier voel je familie.”

Sport is voor Nout meer dan alleen voetbal. “Naast het veld sta ik ook graag op de tennisbaan en doe ik mee aan hardloopevenementen. Als keeper moet je fit blijven, en dit helpt mij om scherp te zijn en te blijven presteren zoals ze hier van me gewend zijn.”

Maar zijn verhaal begint lang voor ’s Gravenmoer. In zijn jeugd kreeg hij de kans waar velen alleen van dromen. “Ik heb in de gezamenlijke jeugdopleiding van Willem II/RKC gespeeld. Natuurlijk droomde ik van een profcarrière. Maar zoals bij de meesten lukte het niet om echt door te breken.” De volgende stap werd VV Dongen, een club die hij nog altijd koestert. “Dongen is een prachtige, grote club. Maar ik wilde minuten maken in een eerste elftal. Daarom ben ik verder gegaan, via Rijen en JEKA, tot ONI op mijn pad kwam.”

In 2022 kwam daar het telefoontje. “Larry van Ommen, die ik nog kende van Dongen, belde me. Ook oud-ploeggenoten namen contact op. De klik was er meteen. Zo begon mijn avontuur bij het vlaggenschip van ’s Gravenmoer. Dit seizoen is inmiddels mijn vierde hier.”

Keepen zit diep in de familie. “Mijn grote voorbeeld is mijn vader, Joep Hendrickx. Hij was keeper bij RAC in Rijen. Als kleine jongen stond ik langs de lijn en wist ik: ik wil hetzelfde. Zodra ik zelf mocht voetballen, trok ik de handschoenen aan. Trainers hebben geprobeerd me het veld in te krijgen – ik kan aardig meevoetballen en scoren – maar mijn plek is onder de lat.”

Afgelopen zaterdag maakte hij naam. ONI kreeg in één wedstrijd twee penalty’s tegen, beide veroorzaakt door nieuwkomer Niels Dingemans. “Je zag dat hij nerveus was. Bij de eerste pingel pepte hij me juist op. Dat gaf vertrouwen. Ik gokte, dook… en had ‘m.” Niet lang daarna kwam de 0-1 op het bord en leek de winst binnen handbereik. Tot diep in blessuretijd. “In de 97e minuut gebeurde het weer. Opnieuw Niels, opnieuw de stip. Maar omdat ik er al één had, stond ik met overtuiging op de lijn. En ja, ik had ‘m weer. Als dan de laatste fluitsignalen klinken… dat voelt héél lekker.”

Of hij zichzelf nu penaltykiller mag noemen? “Ik sta vooral bekend om mijn reflexen en voetballende vermogen. Maar goed, na zaterdag… misschien voeg ik penaltykiller er toch maar aan toe.”

Met twaalf punten uit vier wedstrijden draait ONI uitstekend in de vierde klasse. “Wie weet wat dit seizoen brengt. We zijn sterk gestart. Het doel? Deze lijn vasthouden en samen blijven genieten. Want dát is ONI: plezier, passie en saamhorigheid.”