Helmond noemen ze in de volksmond ook wel eens ‘Sportstad’. Of dat een juiste benaming voor deze roemruchte stad is? Geen idee. Erp 1 mocht zondagmiddag aantreden tegen HVV Helmond, en dat treffen verliep wel aardig. Erp 1 wist de Helmonders met 1-2 te verslaan.
Helmond heeft eigenlijk veel te veel voetbalverenigingen. Vroeger was dat nog erger, maar dat terzijde. Er zijn ondertussen wel al wat verenigingen in elkaar opgegaan, maar er zijn er simpelweg nog veel te veel. HVV Helmond is een van die vele verenigingen. Het vaandelteam van de club speelde ooit op eersteklasseniveau, maar aan dat niveau snuffelt het al jaren niet meer. Enkele jaren geleden kwam er een goede investeerder aanwaaien bij de club; die wil de club weer terugbrengen naar de top van het Brabantse amateurvoetbal. Dat gaat gestaag: vorig jaar nam het via de nacompetitie afscheid van de derde klasse, en dit seizoen wil het eigenlijk direct doorstoten. Of dat met die spelersgroep gaat lukken, is nog maar de vraag.Toen ik gisteren na een korte autorit aanbelandde op sportpark Houtsdonk, ervoer ik toch een bepaalde cultuurschok. Daar moest ik toch even van bijkomen. Het sportpark -volledig eigendom van HVV zelf – is volgens mij sinds de Tweede Wereldoorlog niet gerenoveerd. Maar dat heeft ook wel weer iets.
Erp begon goed aan de wedstrijd; HVV kwam er in de eerste helft helemaal niet aan te pas. Niet gek dat Erp dan via Tristen Koolen op voorsprong kwam. Echter dacht de HVV-vlaggenist er anders over: hij stak zijn vlag in de lucht, treffer afgekeurd. Of dat terecht was? De Erpenaren denken van niet, de vlagger van HVV van wel. Niet veel later was het alsnog raak, en deze keer bleef de treffer wel staan. Daan van Hoof knikte binnen: 0-1. Nog voor rust kwam ook de 0-2 op het scorebord. Tom Ceelen versierde, zoals wel vaker, een strafschop; Wietse van Lankveld maakte de pingel beheerst af: 0-2. Ook daar was de grensjager van HVV het niet mee eens, en dat liet hij duidelijk merken met zijn taalgebruik. Na rust zag men een andere wedstrijd: een HVV dat er iets meer grip op kreeg en een iets tammer Erp. Kansen gaven we niet echt weg, maar als je verzuimt de wedstrijd in het slot te gooien, weet je dat het een taaie tweede helft kan worden. En dat werd het ook. Een HVV-speler kreeg vlak na het uur een rode prent, en gek genoeg ging de ploeg daar beter van spelen. De aansluitingstreffer bleef dan ook niet uit, maar die had eigenlijk nooit mogen tellen. Er hing namelijk een wel heel penetrante buitenspellucht aan – ik denk dat ze die geur in Blerick nog konden ruiken. Maar goed, de arbiter – die overigens goed stond te fluiten -keurde de treffer goed. In de slotfase pompte menig Erps voetbalhart wat harder dan gebruikelijk, maar Erp wist stand te houden. De punten gingen mee naar Erp!
Volgende week krijgen we bezoek van koploper NWC Asten. Vorig jaar werd dat een vervelende wedstrijd, waarin we drie penalty’s nodig hadden om een puntje te pakken. Hopelijk lukt het zondag op eigen kracht om de ploeg uit Asten te verslaan. Aftrap in Erp is zondag om 14.00 uur. Na afloop: Deutsche Mittag, dat wil en kan je niet missen!
