Ze staat al jaren met overtuiging onder de lat bij VV Gilze Vrouwen 1 en is hét gezicht van het team: Sabine Verdaasdonk. De 26-jarige keepster combineert haar sportieve passie moeiteloos met haar werk bij de Talent Academy Group in Den Bosch, waar ze als binnendienstverantwoordelijke dagelijks mensen helpt hun talent te benutten. “Wij geloven dat iedereen het recht heeft om het beste uit zichzelf te halen. Dat past ook precies bij hoe ik zelf in het leven sta.”
Sabine ademt sport. Naast het veld is ze regelmatig in de sportschool te vinden en ook het zaalvoetbal met vriendinnen hoort erbij. En als er een wedstrijd van PSV op het programma staat? Dan zit ze natuurlijk op de tribune. “Sport is altijd een rode draad in mijn leven geweest. Ik beoefen het, kijk ernaar én werk ermee.”
Op haar 18e maakte ze de overstap van Blauw Wit ’81 naar Gilze. “Blauw Wit is de club van mijn dorp, De Moer. Een echte boerendorpsclub, waar iedereen elkaar kent. Het voelde alsof je in je achtertuin voetbalde. Ik heb daar ook jarenlang als barvrouw achter de tap gestaan.” Bij Gilze vond ze vervolgens haar voetbalthuis. “De meiden daar hebben mij echt met open armen ontvangen. Het zijn echte vriendinnen geworden. En bij de club voel ik me enorm gewaardeerd. Ik ben er niet zomaar een speelster — ze laten me echt een gezicht van VV Gilze zijn.”
Van rechtsbuiten naar vaste waarde in het doel
Haar carrière begon ooit als rechtsbuiten, “maar volgens mij start elke keeper in het veld,” lacht Sabine. Al snel verruilde ze de aanval voor het doel, een plek waar ze zich helemaal thuisvoelt. En niet zonder succes. “Mijn mooiste herinnering is het kampioenschap met de B1 bij Blauw Wit, samen met de jongens. Dat was mijn laatste seizoen met hen en eentje om nooit te vergeten.”
Ook haar tijd bij KNVB District Zuid noemt ze leerzaam. “Daar heb ik veel kunnen oppikken. Als keeper leer je daar niet alleen techniek, maar ook hoe je je mentaal staande houdt.”
Sabine is een fanatiekeling. Een verlies, zeker in een derby, hakt erin. “Soms kan ik met tranen in mijn ogen op het veld staan. Dan wil ik zó graag winnen. Ik ben echt emotioneel betrokken bij het team.”
Het afgelopen seizoen noemt ze ‘rommelig’. “We speelden met de juiste intentie en energie, maar het was niet altijd makkelijk. Gelukkig hebben we ons wel gehandhaafd.” Ze kijkt vol vertrouwen uit naar het nieuwe seizoen. “Onze toptrainer Frank van Dongen keert terug, de groep is compleet en er zit weer veel energie in. Hopelijk draaien we weer lekker mee in de tweede klasse.”
Bijgelovig en gefocust
Sabine is, naar eigen zeggen, “soms een beetje pietluttig” rondom wedstrijden. “Zodra ik bij mijn goal aankom, maak ik altijd een kruisje. Dan sta ik even stil bij hoe trots ik ben dat ik dit mag doen — en aan de mensen die trots op míj zijn.”
De muziekbox gaat standaard aan in de kleedkamer, vaak gevuld met Sabine’s telefoon. “We hebben een gezamenlijke playlist met echt van alles. Afhankelijk van hoe vroeg het is, bepalen we welk nummer de stemming zet.”
Lees verder onder foto.
Voetbal draait natuurlijk ook om plezier. Sabine geniet zichtbaar van de dynamiek in en buiten het veld. “Het blijft natuurlijk vrouwenvoetbal,” zegt ze met een knipoog, “dus er gebeuren regelmatig dingen waar je later hard om moet lachen.” Een vast item in die humor? “De fles ‘Ice’ die ineens opduikt… Dan weet je: er gaat weer iets gebeuren.”
Toch is haar belangrijkste ambitie helder. “Ik wil vooral plezier houden in het spel. Vanuit daar wil ik mezelf blijven ontwikkelen en de beste versie van mezelf zijn. Dan help ik mijn team het beste.”
Een oproep voor het vrouwenvoetbal
Tot slot heeft Sabine nog een duidelijke boodschap: “Ik hoop dat clubs blijven investeren in het vrouwenvoetbal. Te veel teams verdwijnen omdat er te weinig speelsters zijn. Zonde! Meisjes moeten vooral met plezier blijven voetballen. Het is zó’n mooie sport.”
