In Bergen op Zoom woont de 25-jarige Henrietta samen met zijn vrouw en twee hondjes, Ivy en Gigi. Overdag werkt hij voor de overheid, ’s avonds volgt hij een deeltijdstudie rechten. Maar zodra het weekend aanbreekt, gaat het hart van Henrico Henrietta weer voluit voor het voetbal. “Voetbal is altijd mijn passie geweest. En sinds ik bij VV Vrederust speel, is dat plezier weer helemaal terug,” vertelt de 25-jarige vleugelaanvaller.
Henrico’s voetbalpad begon op jonge leeftijd, in de jeugd van RKSV Halsteren, later bij MOC’17 en FC Dordrecht. Via Prinsenland maakte hij zijn debuut in het seniorenvoetbal. “Mijn tijd bij Dordrecht was heel leerzaam, maar het was ook een harde wereld. Toen ik de jeugdopleiding verliet, voelde dat als een teleurstelling.” Toch wist hij die tegenslag om te buigen.
In 2019 beleefde Henrico misschien wel zijn grootste sportieve hoogtepunt: hij werd geselecteerd voor het nationale elftal van Sint Maarten. “Een ongelofelijke ervaring. Ik heb twee interlands mogen spelen in de CONCACAF Nations League. Ondanks dat we beide wedstrijden verloren, was het bijzonder om in dat shirt op het veld te staan tussen spelers uit de top van het amateurvoetbal en zelfs enkele profs.”
Door zijn werk moest Henrico begin 2020 het voetbal tijdelijk laten rusten. “Dat was een moeilijk besluit. Soms moet je keuzes maken die niet leuk zijn, maar wel nodig.” Gelukkig veranderde zijn werkschema, en in seizoen 2023/2024 keerde hij terug op het veld via een kennis bij VV Vrederust. “Ik kreeg de kans om mee te trainen en het klikte meteen. Sindsdien ben ik gebleven.”
Dat eerste seizoen terug na jaren afwezigheid was wennen, fysiek én mentaal. “Mijn lichaam moest echt opnieuw schakelen naar de intensiteit van het voetbal. Ik had wat blessureleed, maar desondanks kon ik belangrijk zijn voor het team met doelpunten en assists.” Het absolute hoogtepunt? “De promotie naar de derde klasse. Dat we dat met deze groep hebben bereikt, voelt fantastisch.”
Op het veld is Henrico een aanvaller pur sang. Of het nu als spits of linksbuiten is, hij voelt zich thuis in de voorhoede. “Ik hou ervan om dreiging te creëren en doelpunten te maken.” Daarbij kijkt hij op naar grootheden als Lionel Messi, maar ook Gareth Bale. “Bale was ook iemand die zowel aanvallend als defensief zijn werk deed en net als ik linkspoot is – daar herken ik mezelf wel een beetje in.”
Toch draait het voor Henrico niet alleen om prestaties. “Ik heb bewust voor Vrederust gekozen, ondanks andere aanbiedingen. De sfeer hier is uniek. Het is een warme, hechte club. Dat weegt voor mij zwaarder dan het niveau.”
Afgelopen seizoen kende ups en downs, maar de ploeg liet karakter zien. “We waren vaak beter, maar lieten soms onnodig punten liggen. In de nacompetitie revancheerden we ons en wonnen we onder andere met 2-5 van Arkel en 1-3 van Noad’67. Dat zegt veel over onze veerkracht.”
Voor komend seizoen heeft Henrico duidelijke verwachtingen. “We moeten voor het hoogst haalbare gaan. Er komt frisse energie bij met nieuwe spelers en een nieuwe trainer, Monaim Elbousaksaki. Hij kent de club en ik heb er vertrouwen in dat hij ons verder gaat helpen.”
Lees verder onder foto.
Rituelen voor wedstrijden heeft Henrico niet echt. “Ik hou het simpel. Rustig voorbereiden, geen bijgeloof. Wel luister ik graag naar hip-hop of afrobeats, dat geeft me energie.” En voetbalhumor? “Elke training en wedstrijd is het raak bij Vrederust. Er gebeurt altijd wel iets geks, daar ligt de kracht van ons team.”
Als het aan hem ligt, blijft hij nog lang bij de club actief. “Ik wil met Vrederust een sterk seizoen draaien in de derde klasse. We hebben een solide defensie en scorend vermogen. En stiekem hoop ik ooit nog eens terug te keren in het nationale elftal van Sint Maarten.”
Met een grote glimlach sluit Henrico af: “Afgelopen seizoen heb ik het voetbalplezier weer écht mogen ervaren. Ik kijk uit naar wat komen gaat – samen gaan we er iets moois van maken.”
