In Baarle-Nassau woont Joran Beerens samen met zijn vriendin en hun twee jonge dochters van 1 en 3,5 jaar. Een leven vol reuring en verantwoordelijkheid, maar ook met ruimte voor sport, familie en vooral: voetbal. Op 33-jarige leeftijd maakt hij zich op voor zijn laatste seizoen bij zijn geliefde dorpsclub Gloria UC. “Ik wil nog één keer van waarde zijn voor het team, op mijn manier,” zegt hij vastberaden.
In het dagelijks leven werkt Joran bij Best Star Meat Pork, onderdeel van de Van Loon Group. “We leveren varkensvlees aan bedrijven binnen de groep en aan industriële klanten,” legt hij uit. Werk waarin hij zich al ruim twee jaar thuis voelt. De balans tussen werk, gezin en sport is belangrijk voor hem. Naast voetbal is hij ook actief met padel en brengt hij graag tijd door met zijn familie.
Een reis door het amateurvoetbal
Op vierjarige leeftijd trapte Joran zijn eerste balletje bij Gloria UC. Zijn talent bleef niet onopgemerkt: op zijn veertiende werd hij gescout door Willem II, waar hij twee seizoenen speelde. Na zijn periode in Tilburg vervolgde hij zijn weg bij RKSV Sarto. Daar maakte hij al op zijn zeventiende zijn debuut in het eerste elftal.
Via een terugkeer naar Gloria UC en zes seizoenen bij SV VOAB belandde Joran uiteindelijk in België bij KFC Poppel. Na drie jaar keerde hij terug naar VOAB voor één seizoen, om uiteindelijk zijn cirkel rond te maken bij zijn jeugdliefde: Gloria UC. “Komend seizoen wordt mijn derde, en meteen ook mijn laatste, bij Gloria,” vertelt hij. “En ik ben trots op hoe het gelopen is.”
Als voetballer maakte Joran veel mee: mooie clubs, sterke teams en pittige tegenslagen. Twee zware blessures tekenden zijn loopbaan: een gescheurde kruisband in 2014 en een afgescheurde pees in 2020 hielden hem in totaal bijna tweeënhalf jaar aan de kant. Maar hij knokte zich steeds terug.
Kampioenschap met een gouden randje
Zijn absolute hoogtepunt? “Zonder twijfel het kampioenschap met Gloria UC in de 5e klasse, tijdens mijn eerste seizoen na terugkeer. Terugkeren naar mijn dorpsclub en meteen de titel pakken – dat was écht speciaal.”
Afgelopen seizoen draaide Gloria prima mee in de vierde klasse. “We wilden ons handhaven, en deden tot de laatste speeldag zelfs nog mee om de nacompetitie. Dat zegt genoeg over de progressie die we hebben geboekt,” blikt hij tevreden terug. En met het aanblijven van de volledige selectie ziet hij de toekomst rooskleurig in. “Volgend jaar willen we meestrijden om de bovenste plekken. Nacompetitie halen lijkt me een realistisch doel.”
Geen rituelen, wél humor en Nederlandstalige meezingers
Voor wedstrijden houdt Joran het ontspannen. Geen vaste rituelen of ingewikkelde gewoontes. “Ik probeer zo relaxed mogelijk richting een wedstrijd toe te leven,” zegt hij. Op wedstrijddagen gaat de voorkeur qua muziek naar de klassiekers uit de kantine: “Lekker Nederlandstalig, dat past gewoon bij het amateurvoetbal.”
Voetbalhumor is voor hem minstens zo belangrijk als de prestaties. Eén moment blijft hem nog altijd bij: “Tijdens een slechte wedstrijd kreeg het team in de rust een stevige donderspeech van de trainer. Ik ging daarna even naar de wc, en toen ik terugkwam, deed ik alsof de scheidsrechter op de deur klopte. De trainer riep superfanatiek: ‘Kom op, jongens!’ – tot hij zag dat ik het was en keihard riep: ‘Kut Beerens!’” Hij lacht hardop. “Dat zijn toch de mooiste momenten.”
Afsluiten met trots en plezier
Na een rijk gevulde amateurcarrière, mooie clubs en veel geleerde lessen, is het tijd om straks afscheid te nemen van het veld. “Ik heb geen grootse ambities meer, behalve dan om dit laatste seizoen met trots en plezier te spelen. Misschien nog een paar mooie momenten creëren – dat is genoeg.”
En met een knipoog naar zijn teamgenoten sluit hij af: “Ik wens iedereen een fijne zomerstop toe en… goed uitkijken op teamweekend. Doe geen dingen die ik ook niet zou doen.”
