Als promovendus stond RKVV Dommelen dit seizoen voor de uitdaging om zich te handhaven in de 3e klasse. Trainer Guillaume van Wilgen blikt vol trots terug op het traject dat zijn ploeg heeft afgelegd, en kijkt vol vertrouwen vooruit naar de nacompetitie.
“We hebben vooraf als staf en spelersgroep duidelijk gezegd: handhaving is ons hoofddoel,” begint Van Wilgen. “Met de wederom versterkte degradatieregeling zagen we dat als een enorme, maar mooie uitdaging. We hadden zes ploegen ‘opgelijst’ waarvan we dachten dat we met hen moesten concurreren om weg te blijven bij de onderste vier plekken. En eerlijk: in de eerste periode moesten we wennen aan het tempo en niveau. Tegen RKVVO speelden we bijna de hele wedstrijd tegen tien man en wonnen met geluk. Ook de 4-4 tegen Unitas’59 was niet zonder fortuin. Maar in de tweede periode kwam het besef dat we wedstrijden tegen directe concurrenten móésten winnen. Met de juiste motivatie en energie hebben we dat gedaan.”
Het leverde Dommelen uiteindelijk de tweede periodetitel op, én een mooie tweede plek in de eindstand. “Tot dat moment hadden we alleen maar naar beneden gekeken,” lacht Van Wilgen. “Maar ineens beseften we: we kunnen de periode pakken. Dat lukte uit bij Unitas’59, waar we terecht een punt pakten.”
De eerste nacompetitiewedstrijd werd inmiddels gewonnen, en nu ligt de focus op de volgende ronde. Hoe bereidt Van Wilgen zijn ploeg voor? “Onze competitie was zó aan elkaar gewaagd dat je geen enkele wedstrijd met een beetje minder energie kon spelen. De nummers twee tot acht stonden tot twee wedstrijden voor het einde nog binnen twee punten van elkaar! Die energie nemen we mee. We willen graag, maar we spelen vrij. We moeten niets — ons seizoen is nu al geslaagd. Dit wordt hopelijk een mooi toetje.”
Van Wilgen is zichtbaar trots op de groep. “Ik ben teruggekomen bij Dommelen omdat ik het gevoel had dat ik hier nog iets kon neerzetten. Mijn zoon speelt hier, de kinderen van mijn vriendin spelen hier, ik was toch al elke zaterdag op de club. Ik ken alle spelers, en ik had altijd het idee dat er met een paar aanpassingen in speelwijze méér te halen viel. Ik ben blij dat ik de kans heb gekregen, maar vooral dat de spelers zijn meegegaan in die ideeën. We hebben een enorm hoge trainingsopkomst, en spelers eisen van elkaar dat we alles met intensiteit uitvoeren. Dat is bijzonder.”
Maar hoe houd je spelers scherp nu de druk toeneemt? “Zoals gezegd: we hebben in de competitie elke week moeten knokken. Die intensiteit willen we in de nacompetitie ook brengen. Natuurlijk zijn we een keer weggespeeld, zoals tegen Wilhelmina Boys of weggespeeld met tien man tegen Acht. Maar we hebben toen met beelden de koppen weer dezelfde kant op gezet. We wilden de competitie goed afsluiten, onze sportieve plicht doen — en dat is gelukt.”
Toch is Van Wilgen realistisch. “Iedereen zegt nu: ‘Maar je speelt voor promotie, toch?’ Klopt, maar we verwachten niets. We gaan genieten, maar wel strijden. De potentie is al jaren aanwezig bij Dommelen, maar het kwam er niet altijd uit. Door Daniel (de vorige trainer) is vorig jaar een mooie basis gelegd waarop wij konden voortbouwen. Dat fundament is sterk gebleken, maar na één seizoen kun je niet zeggen dat we een stabiele derdeklasser zijn, ondanks dat we nu spelen voor promotie naar de 2e klasse. Volgend seizoen beginnen we weer op nul, en zullen we opnieuw elke week moeten strijden. Maar eerst: HVV’24, een superlastige horde. We gaan ervoor.”
