Dylan Jansen, 30 jaar oud, is op het veld een centrale verdediger die je liever in je team dan tegenover je hebt staan. Buiten de lijnen is hij een sociaal, betrokken en energiek persoon met een sterke band met zijn omgeving. Geboren en getogen in Bergen op Zoom, woont hij daar nog steeds, samen met zijn vriendin. “Ik ben een mensenmens. Tijd doorbrengen met familie en vrienden is voor mij net zo belangrijk als het spelletje zelf.”
Overdag is Dylan teamleider productie bij HKS Metals in Moerdijk, waar hij verantwoordelijk is voor processen binnen de metaalrecycling. “Het is een dynamische omgeving, waarin leidinggeven, overzicht houden en efficiënt werken centraal staan. Het mooie is: veel van die vaardigheden neem je ook mee het veld op.”
Dylan is een liefhebber van meer dan alleen voetbal. Zijn liefde voor natuur en reizen deelt hij met zijn vriendin. “Wat begon als verliefdheid is inmiddels een gedeelde passie voor de natuur geworden. We trekken er graag samen op uit, bijvoorbeeld naar de Veluwe of de Ardennen. Daar vinden we rust, even weg van de hectiek.”
Een bijzondere ervaring beleefde hij tijdens de coronatijd, toen hij met een groep vrienden ging duiken in Egypte. “Hurghada, een van de mooiste duiklocaties ter wereld. Die kleuren, die stilte onder water… dat maakt echt indruk.”
Een reis door het amateurvoetbal
Dylan’s voetbalcarrière begon bij FC Bergen, waar hij op zijn vierde zijn eerste balletje trapte. “Daar heb ik mijn jeugd doorlopen en uiteindelijk ook in het eerste gespeeld. Dat kampioenschap in de vierde klasse met FC Bergen blijft een van mijn mooiste herinneringen.”
Na FC Bergen volgden korte, maar waardevolle periodes bij MOC, DOSKO en Nieuw Borgvliet. Bij MOC kwam het dieptepunt van zijn carrière: degradatie. “Dat kwam hard aan. We hadden een goed team, maar het viel net niet de goede kant op. Maar bij elke club heb ik me thuis gevoeld. De sfeer in de kleedkamer, de grappen, het samen afzien – dat blijft speciaal.”
In 2023 maakte Dylan de overstap naar De Markiezaten. “Het was een logisch moment. De club groeit, en de organisatie en sfeer zijn top. Daarbij staat mijn moeder achter de bar, en zijn mijn vader en opa elke wedstrijd aanwezig. Dan voel je: dit is thuiskomen.”
Het afgelopen seizoen kende een hobbelige start. “We begonnen met een nieuwe trainer, Patrick Arnouts, en een flink gewijzigd team. We misten automatismen, hadden veel blessures en het nieuwe systeem liep nog niet.” Halverwege het seizoen vertrok Arnouts. “Dat vond ik echt jammer. Ik had graag nog langer met hem gewerkt, en wens hem alle succes bij Hoeven.”
In de tweede seizoenshelft namen Joffrey en Rien het stokje over. “Er werd veel gepraat met TC en bestuur. De neuzen gingen dezelfde kant op: directe handhaving werd het doel. Dat lukte helaas nét niet, maar via de nacompetitie hebben we het alsnog geflikt. Die 4-0 overwinning in de beslissende wedstrijd was het slotakkoord van een seizoen waarin we karakter hebben getoond.”
Lees verder onder foto.
Vol vertrouwen richting 2024/2025
De blik is inmiddels volledig gericht op het nieuwe seizoen. Dylan is optimistisch. “We willen niet meer onderin bivakkeren. De club heeft goede stappen gezet: er komen ervaren spelers bij, jonge talenten vanuit de regio sluiten aan, en jongens uit onze eigen jeugd krijgen kansen. Dat is de juiste mix.”
Zelf ziet hij zich nergens anders meer spelen. “Ik wil zo lang mogelijk onderdeel blijven van deze club. Alles klopt hier: familie, voetbal, sfeer. Je voelt dat er iets moois in opbouw is.”
En zijn persoonlijke ambitie? Die is helder: “Ik wil met deze groep stappen maken richting de derde klasse. Niet alleen voor mezelf, maar vooral voor de club. En zolang mijn trouwste supporters mijn vader en opa aan de zijlijn staan, en mijn moeder achter de bar, wil ik daar alles voor geven.”
