Ik citeer uit Genesis:
1. “In den beginne schiep God den hemel en de aarde.
2 De aarde nu was woest en ledig, en duisternis was op den afgrond; en de Geest Gods zweefde op de wateren.
3 En God zeide: Daar zij licht! en daar werd licht.
4 En God zag het licht, dat het goed was; en God maakte scheiding tussen het licht en tussen de duisternis.
5 En God noemde het licht dag, en de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de eerste dag.
6 En God zeide: Daar zij een uitspansel in het midden der wateren; en dat make scheiding tussen wateren en wateren!”
En sportvrienden, dat gebeurde best wel even geleden dus allemaal in Olland. En vandaag bracht Nijnsel een bezoek aan dit apocalyptische dorp, deze bijbelse locatie, om de lokale voetbalclub te bestrijden, een heuse derby die dit seizoen nieuw leven werd ingeblazen. Beide teams staan er bepaald niet florissant voor waarbij de gastheren nog meer last hebben van de rode lantaarn dan de gasten uit Nijnsel. Dus dure punten te winnen of te verliezen door beide partijen. Het was extra vroeg opstaan voor de Nijnselaren want de wedstrijden in Olland beginnen om 14.00 uur, zodat iedereen op tijd bij de Dodenherdenking kon zijn. Veel Nijnsel-supporters waren met de fatbike omdat oude auto’s Olland niet in mogen (nieuwe verordening Dorpsraad). Voor de zekerheid had ik ook nog wat guldens bij me gestoken, maar die kon ik toch niet overal meer kwijt.
De wedstrijd verdiende geen schoonheidsprijs, daarvoor waren de belangen ook te groot. De bezoekers kregen al snel de wind in de zeilen toen na amper vijf minuten speeltijd een handsbal in de zestien werd gehonoreerd met een pingel. Rens Hoppenbrouwers schoot hem vervolgens overtuigend binnen. Een kwartiertje later kwam genoemde speler redelijk alleen voor de Ollandse keeper maar hij wachtte net te lang met afdrukken. Verder een rommelige vertoning, veel kleine onnodige overtredingen op niet cruciale plaatsen wat het tempo uit de wedstrijd haalde als er dat überhaupt al zou komen. De ruststand werd 0-1, de gastheren zochten na de thee waar mogelijk de zestien van Nijnsel op, maar de geelblauwe verdediging was niet te vermurwen.
Een kwartier na rust de redelijk bevrijdende 0-2 na een snelle aanval die werd opgezet door Stefan Hulsen en koelbloedig werd verzilverd door opnieuw Rens Hoppenbrouwers. Dat ontnam de gastheren meteen de moed op een goed eindresultaat. Tot op dat moment was de thuisploeg wel wat sterker, het leek wel of Nijnsel overal op het veld een mannetje tekort kwam. In de 75e minuut een nieuwe counter op snelheid. Bryan Meulendijks op volle snelheid op links, een loepzuivere voorzet, succesvol afgerond door Stefan Hulsen die ondanks zijn Perisic-leeftijd toch nog aardig mee komt. De wedstrijd was gespeeld. Meulendijks kent het ‘probleem’ dat het met zijn snelheid voor zijn teamgenoten lastig is om op tijd aan te sluiten.
Een mooie en belangrijke overwinning voor de bezoekers om uit de nacompetitie weg te blijven, mede omdat ook concurrent Nieuw Woensel tot winst kwam. Ondanks de derbygevoelens een sportieve pot vanmiddag die zonder kaarten werd afgesloten.
Komende zondag de laatste thuiswedstrijd en wel tegen het hoog geklasseerde Brandevoort met oud Nijnselaar Claus Foederer aan het roer. Dat staat garant voor spektakel en daar wil je natuurlijk bij zijn. Vertrek op tijd, aanvang half drie aan de Sportlaan.
De fraaie actiefoto van Stefan Hulsen werd geschoten door niemand minder dan Sem van der Kallen in opdracht van de MooiRooi-krant. Hij is daar handig in.
Lambert A. Verhoeven
