Luca Weenink is twintig jaar oud en woont in Oisterwijk. Hij combineert zijn studie Commerciële Economie aan de Fontys Hogeschool in Tilburg met zijn grote passie: voetbal. Sinds zijn zeventiende speelt hij bij Trinitas, en afgelopen weekend beleefde hij een bijzonder moment: zijn officiële debuut in het eerste elftal.
“Het was mijn eerste officiële competitiewedstrijd voor Trinitas 1,” vertelt Luca. “Eerder had ik al wel meegedaan met oefenwedstrijden en regelmatig meegetraind, maar dit was de eerste keer dat het écht telde.” Donderdag na de training kreeg hij het verlossende woord van trainer Edwin. “Hij zei dat hij ‘keuzes moest maken’. Meestal is dat niet zo’n goed teken, maar dit keer was het anders. Hij vond dat ik de laatste weken goed had gespeeld en dat ik het verdiende om zaterdag in het eerste te spelen. Dat voelde als een beloning.”
Luca begon zijn voetbalcarrière bij Taxandria, waarna hij via Sarto op zijn zeventiende de overstap maakte naar Trinitas. “Ik kende al veel jongens hier, en het is lekker dicht bij huis.” Na twee jaar in de JO19-1 stroomde hij dit seizoen door naar het tweede elftal. “Ik speel voornamelijk als nummer 10, maar ik sta ook graag op de vleugels, zowel links als rechts.”
Hoewel zijn debuut slechts een kwartier duurde, kijkt Luca met een goed gevoel terug op zijn optreden. “Het ging prima. Natuurlijk had ik graag meer minuten gemaakt en misschien nog wat meer impact gehad, maar het begin is er. De wedstrijd eindigde in 1-1, en dat was denk ik een terechte uitslag.”
De hele dag was er een om niet snel te vergeten. “Het was een mooie ervaring. En we hebben de avond goed afgesloten in de kantine met het hele team. Dat hoort er ook bij.”
Komend weekend speelt Luca weer met het tweede elftal, al houdt hij de deur naar het eerste op een kier. “Er zijn een paar jongens geschorst op het middenveld, dus wie weet. Als er iemand uitvalt, hoop ik er weer bij te zitten.”
Zijn ambitie is helder, maar hij houdt het vooral nuchter. “Ik wil uiteindelijk de stap naar het eerste maken, maar het heeft geen haast. Ik heb het erg naar mijn zin bij het tweede elftal, en voor mij is plezier het allerbelangrijkste. Als dat blijft, komt de rest vanzelf.”
