Hij is 32 jaar, geboren en getogen in Valkenswaard, en al vanaf zijn vijfde onafscheidelijk van de bal. Jordi van Meurs is een vertrouwd gezicht bij SV Valkenswaard, waar hij zijn jeugd doorliep, zijn debuut op jonge leeftijd maakte en nu, aan de vooravond van zijn afscheid van het eerste elftal, nog altijd een belangrijke rol speelt.
“Ik ben opgegroeid met voetbal,” vertelt Jordi. “Mijn vader was voorzitter van de jeugdafdeling, dus het was logisch dat ik bij SV Valkenswaard begon. De jeugdjaren waren fantastisch, vooral de toernooien in het buitenland en onze eigen Valkenswaard Trophy, die gelukkig weer terug is van weggeweest.”
Van jeugdspeler tot goalgetter
Al op zijn 17e stond hij in de basis van het eerste elftal, dat toen uitkwam in de derde klasse. Daarna volgden avonturen bij De Valk in de hoofdklasse, PSV AV en uiteindelijk zes mooie jaren bij Eindhoven AV. “Bij Eindhoven hebben we een geweldige opmars meegemaakt: van de vierde klasse naar de eerste, en we stonden er goed voor om te promoveren naar de hoofdklasse toen corona roet in het eten gooide. Jammer, maar er zijn mensen die in die periode veel ergere dingen hebben meegemaakt.”
Vier jaar geleden keerde Jordi terug bij zijn jeugdliefde. En met succes: “Onder Maurice Hendriks zijn we twee keer achter elkaar gepromoveerd, tot aan de vierde divisie. Dat hadden we niet durven dromen.”
Zwaar begin, sterke wederopstanding
Toch begon dit seizoen allesbehalve soepel. “We promoveerden pas laat via de nacompetitie en begonnen daardoor ook vroeg aan het nieuwe seizoen. Veel jongens, ikzelf ook, waren nog op vakantie toen de competitie al gestart was. We verloren, het vertrouwen daalde, we kregen wat rode kaarten, en voor je het weet sta je stijf onderaan.”
Na het vertrek van trainer Maurice Hendriks nam Mike van Dijk het stokje over. Langzaam keerde het vertrouwen terug. “De echte ommekeer kwam met een gelukkige zege bij Orion. Sindsdien zijn we ongeslagen: vier overwinningen, waaronder uit bij koploper UDI ’19, en een gelijkspel tegen EVV, ook een concurrent in de strijd tegen degradatie.”
Ondanks de opmars staat SV Valkenswaard nog op een nacompetitieplek. “Maar je ziet dat de ranglijst steeds meer in elkaar schuift. Er komen steeds meer ploegen bij die nog niet veilig zijn. Het blijft spannend tot het einde.”
Het laatste hoofdstuk
Voor Jordi zelf lijkt het slotakkoord in het eerste nabij. “Dit is waarschijnlijk mijn laatste seizoen. We hebben een nieuw huis gekocht dat verbouwd moet worden – daar zal veel tijd in gaan zitten. Sportieve ambities heb ik niet meer, ik zit bij mijn eigen club gewoon prima. Ik kijk met trots terug op een mooie carrière.”
En die carrière kende genoeg hoogtepunten. “Ik heb verschillende promoties en kampioenschappen meegemaakt, maar ook degradaties. Twee keer maakte ik de beslissende goal in een finale van de nacompetitie – met Eindhoven AV tegen Baardwijk en vorig jaar met Valkenswaard tegen Wippolder in de allerlaatste minuut. Dat vergeet je nooit meer.”
Toekomst buiten het veld
Buiten het veld staat er ook van alles te gebeuren. Jordi runt samen met zijn broer Michael het isolatiebedrijf Isomeurs. “We zijn drie jaar geleden gestart en het gaat goed. Wie weet kunnen we gaan uitbreiden. En straks als mijn zoontje Jinn gaat voetballen, hoop ik hem te begeleiden. Ik hoop vooral dat hij er net zoveel plezier aan beleeft als ik heb gehad.”
