Mayk van Driel is een bekende naam in het regionale amateurvoetbal. De 55-jarige trainer is opgegroeid en woont nog steeds in Heeswijk-Dinther, waar hij samen met zijn vrouw en twee kinderen woont. In het dagelijks leven werkt hij al meer dan 30 jaar bij Heesakkers Beton in Veghel. Naast voetbal heeft hij nog een grote passie: rockmuziek. “Ik bezoek graag rockconcerten en in de zomer festivals, dat vind ik echt genieten.”
Zijn eigen voetbalcarrière speelde zich volledig af bij VV Heeswijk. “Ik heb mijn hele carrière bij Heeswijk gespeeld, waarvan ongeveer vijf jaar in het eerste elftal.” Hij stond op meerdere posities, maar altijd aan de linkerkant van het veld. “Naarmate ik ouder werd, schoof ik steeds verder naar achteren.”
Zijn absolute hoogtepunt als speler was de kampioenswedstrijd in 2002 tegen Boekel Sport. “We wonnen met 1-0 op het veld van Avesteyn en promoveerden daarmee terug naar de vierde klasse. Dat was extra bijzonder, want het was ook mijn laatste wedstrijd voor het eerste elftal.” Maar niet alles was rozengeur en maneschijn. “Ik heb twee keer een degradatie meegemaakt en een scheenbeenbreuk opgelopen. Dat waren flinke tegenslagen.”
Na zijn actieve carrière rolde hij de trainerswereld in. “Ik ben begonnen in de jeugd bij Heeswijk, daarna assistent bij het eerste en vervolgens zeven jaar trainer van het tweede elftal.” Daarna volgden SCMH (drie jaar), Boskant (vier jaar), SV Olland (drie jaar) en nu is hij voor het tweede seizoen trainer bij SC Loosbroek. Volgend seizoen keert hij terug naar Boskant. “Ik heb bij alle clubs met heel veel plezier gewerkt en met fijne mensen samengewerkt. Een hoogtepunt was mijn eerste jaar bij SCMH, waarin we via de nacompetitie promoveerden naar de vierde klasse na een 6-2 overwinning op Olland. Bij Boskant draaiden we altijd mee in de bovenste helft van de ranglijst, maar pakten we helaas net geen prijs.”
Door de jaren heen heeft hij met verschillende trainers gewerkt, maar één naam springt eruit als inspiratiebron. “Ik heb met veel goede trainers samengewerkt, maar de grootste klik had ik met Theo van Lieshout, die nu trainer is bij Rhode.”
Dit seizoen verloopt moeizaam voor SC Loosbroek. “We maken een zwaar seizoen door. Ons scorend vermogen breekt ons op. Iedereen werkt keihard, maar de resultaten blijven helaas uit. We hebben pas twee keer gewonnen en één van die tegenstanders is inmiddels uit de competitie gehaald.” Toch blijft hij hoop houden voor het slot van het seizoen. “We hopen dat we nog een keer een wedstrijd mogen winnen en daar gaan we alles aan doen.”
Zijn persoonlijke ambitie als trainer blijft simpel maar duidelijk. “Zolang mogelijk plezier houden in het trainen en werken bij mooie dorpsclubs. Ik ben zeer vereerd dat ik volgend seizoen terug mag keren bij Boskant.”
Tot slot wil hij nog een boodschap meegeven. “Bedankt voor de vragen en heel veel succes met jullie site!”
