Ruim een kwart van alle amateurvoetbalverenigingen kampt met een wachtlijst omdat er geen ruimte is om uit te breiden, blijkt uit een peiling van de KNVB. En het probleem groeit: van de voetbalverenigingen zonder wachtlijst verwacht 17 procent binnen vijf jaar in dezelfde situatie te belanden.
Ook andere sportclubs hanteren noodgedwongen wachtlijsten, signaleert NOC*NSF. De twee organisaties roepen het kabinet op om maatregelen te nemen, zoals gegarandeerde ruimte voor sport bij het inrichten van openbare ruimte.
Kinderen de dupe
Vooral kinderen worden hard getroffen door deze problematiek. Maar liefst 87 procent van de wachtlijsten in het voetbal wordt ingevuld door jeugdspelers. Wie op de lijst staat, moet vaak lang wachten: wachttijden van zes maanden tot 2,5 jaar zijn geen uitzondering. Uit een eerste inventarisatie van NOC*NSF blijkt dat bijna de helft van alle basketbalclubs en eendere van de gymnastiekverenigingen een wachtlijst kent. De sportkoepel start een representatief onderzoek in de gehele amateursport.
Een gegarandeerde plaats voor sport
Meer dan de helft van de clubs met een wachtlijst geeft aan dat er simpelweg te weinig ruimte is. Gebrek aan velden en kleedkamers vormt de grootste belemmering. “De ruimtelijke puzzel in Nederland is complex”, stelt directeur amateurvoetbal Jan Dirk van der Zee. “Ook de KNVB en clubs kunnen bijdragen, bijvoorbeeld door de speeldruk slim te verdelen en accommodaties multifunctioneel in te zetten. Zonder structurele veranderingen loopt het echter spaak.”
NOC*NSF en de KNVB pleiten daarom voor maatregelen om sport een gegarandeerde plaats te geven bij het inrichten van de openbare ruimte en de bouw van nieuwe woonwijken, passend bij de lokale behoefte. “Nederland staat voor een enorme woningbouwopgave”, zegt Van der Zee. “Maar een wijk is meer dan alleen stenen stapelen, een sportvereniging brengt een buurt tot leven.”
Probleem treft heel Nederland
Hoewel de druk in stedelijke gebieden het grootst is, worstelen voetbalclubs en andere sportverenigingen in alle provincies met een gebrek aan ruimte. Ook in krimpregio’s blijft sport van cruciaal belang. “Sport meenemen in ruimtelijk beleid kan helpen om voorzieningen te behouden, waar ze nu dreigen te verdwijnen”, benadrukt Van der Zee. “Het moet mogelijk blijven om op de fiets naar je club te gaan.”
