Aanmoedigende woorden vanaf de zijlijn zijn motiverend en leuk. Zolang het positief is tenminste. Laat jij je ook wel eens iets te veel gaan tijdens de wedstrijd van zoon- of dochterlief? Of zijn dat altijd anderen? Op de website van OJC Rosmalen vonden we onderstaande tekst en bovenstaande foto, hier kunnen wij als VoetbalBrabant.nl ons volledig in vinden.
Zaterdagochtend, zonnetje, bakkie koffie, lekker samen langs de lijn. De kinderen rennen enthousiast over het veld. Maar dan ontwaakt ‘de voetbalouder’. Je kent ze wel. Niet jij natuurlijk, jij weet wel hoe het hoort langs het veld. Nee, we hebben het over die anderen. Die bedoelen het goed, maar slaan toch vaak een pietsie door. Het zijn de vaders die brullen alsof ze coach zijn in de Champions League finale. Of de moeders die na afloop streng zeggen: “Je moet echt beter je best doen Fiep, zo kom je nooit in het hoogste team.” Alsof Fiep niet allang blij is dat ze vandaag een mooie passeeractie maakte en zo een kans creëerde.
Sommige ouders lijken te denken dat hun kind speelt om hún trots te voeden. Een gemiste kans voelt voor hen als een persoonlijke nederlaag. Want stel je voor: je kind speelt niet in de selectie! Wat zouden de andere ouders wel niet denken? En dus wordt elke wedstrijd een missie om Frenkie de Jong of Jackie Groenen 2.0 te creëren – ongeacht wat het kind zelf wil.
Maar wij zijn niet zo, toch? Natuurlijk niet! Wij klappen beleefd, en als we iets roepen is het positief en voor het hele team: “Goed geprobeerd!” “Mooie pass!”
Toch? Of herkennen we onszelf soms in die iets té betrokken ouder? Die ene keer dat we net iets te fanatiek riepen om ‘in te schuiven’, of ‘over te spelen’. Dat was vast een uitzondering :-). Dit biedt overigens wel kansen: we zoeken altijd naar enthousiaste coaches, dus meld je gerust aan!
Geniet en roep met mate
Laten we ons in ieder geval afvragen: voor wie doen we dit eigenlijk? Misschien moeten we gewoon wat vaker achterover leunen en genieten van het spel van de kinderen. Hún spel, inclusief fouten en gemiste kansen. Wil je toch iets roepen vanaf de zijlijn? Probeer eens: “geweldig samengewerkt!”, “wat hebben jullie je best gedaan!” of “goed geprobeerd!” Wie weet wat voor wonderen dat doet – voor je kind én voor jezelf 😉
