Dertien jaar geleden kreeg hij als speler van RKC een volle Kuip stil door vlak voor tijd de gelijkmaker tegen Feyenoord binnen te koppen. Tegenwoordig juicht Robert Braber weer voor zijn jeugdliefde Kogelvangers. De vierdeklasser waar hij sinds dit seizoen hoofdtrainer is. “Ik geniet hier iedere week.”
Braber speelde ruim driehonderd wedstrijden in het profvoetbal, maar vergeet nooit waar het allemaal begon. “Dit is mijn cluppie. Ik kwam hier al als kleine jongen en heb er ook na mijn profcarrière gespeeld. Dat ik ze nu kan helpen als hoofdtrainer, is alleen maar mooi.”
Waardering
Braber is als speler en als trainer een hoger niveau gewend dan de 4e klasse, het niveau waarop zijn club momenteel actief is, maar dat doet hem weinig. “Zo hoog mogelijk spelen is allemaal leuk en aardig, maar uiteindelijk gaat het om plezier en de waardering die je krijgt. Dat doet veel meer met mij dan een hoger niveau”, zegt de oud-middenvelder.
Die waardering krijgt hij bij Kogelvangers. “Ik merk dat de club leeft, dat vind ik mooi. Ik word regelmatig in een volle kantine aangeklampt door bijvoorbeeld supporters die hier al jaren rondlopen en die me zeggen hoe mooi ze het vinden dat ik dit doe. Dat doet me veel, ik ben een gevoelsmens.”
De stap van het profvoetbal naar het amateurvoetbal is groot, toch voelt Braber zich als een vis in het water. “Het amateurvoetbal is oprecht. In het profvoetbal is zijn er veel jongens vooral met hun eigen carrière bezig. Als er bij ons iemand scoort, zijn we allemaal even blij. Niemand baalt. Als we winnen, loopt de hele kantine polonaise. We hebben geen gasten die na een gewonnen wedstrijd balen, omdat ze zelf niet hebben gescoord.”
Gretige spelersgroep
Een volle kantine, supporters langs de lijn en een fijne sfeer. Dat is mooi, maar uiteindelijk wil Braber presteren op het veld. Dat doet hij met zijn eigen visie en speelstijl. “Ik heb een bepaalde manier van voetballen voor ogen en die probeer ik erin te slijpen. Zo werken we bijvoorbeeld met de vijfsecondenregel en wil ik aanvallend voetbal zien.”
Volgens Braber is geduld daarin de sleutel. ”Op ieder niveau kun je een eigen speelstijl erin krijgen, daar ben ik van overtuigd. Natuurlijk pakken jongens het hier minder snel op dan bij Real Madrid. Maar waar het mij om gaat is dat ik progressie zie. Ik wil zien dat jongens beter worden en dat ze de speelstijl oppakken. Dat gaat goed. Iedereen wil graag en is gretig. Meer ingrediënten heb je niet nodig.”
Verfrissende aanpak
Het stoort de trainer dat collega-trainers nog wel eens klagen over gebrek aan kwaliteit of inzet “Als trainer ben je eigenlijk leidinggevende. Veel heb je zelf in de hand. Hoe houd je iedereen tevreden, wat vinden ze leuk, hoe enthousiasmeer je jouw spelers. Met Goede communicatie, goede oefenstof en veel enthousiasme kom je al een heel eind. Je moet je niet verschuilen en roepen ‘ik heb geen goede groep’. Je hebt het zelf in de hand. Je moet een groep kunnen raken.”
Braber ziet wekelijks dat zijn aanpak werkt. “We trainer altijd met achttien man. Iedereen binnen de selectie heeft plezier. Dat komt denk ik ook omdat ik iedereen gelijk behandel. Loopt mijn beste speler de kantjes er vanaf, dan mag ie naast me komen zitten en krijgt een ander de kans. Of je nu al tien jaar in het eerste speelt of vijftien bent en net komt kijken. Dat boeit me niet. Ik kijk of je levert en wie levert die speelt.”
Trainers uit het boekje
Braber pakt het op zijn eigen manier aan. Anders dan veel trainers in zowel het prof- als amateurvoetbal. “Er zijn helaas veel trainers die graag laten zien hoeveel verstand ze van het spelletje hebben. Veel te lange besprekingen en lekker met magneetjes schuiven. Daar heb je niks aan. Alle clichés opnoemen die je op de cursus hebt geleerd, maakt je geen goede trainer. Met mensenkennis kom je verder dan het trainersboekje.”
Die mindset heeft hem in zijn eerste maanden bij Kogelvangers veel opgeleverd. “Ik zie en proef de wil om beter te worden en te presteren. Daar word ik blij van en daar haal ik mijn plezier uit en dan maakt het me niks uit of ik nu met Messi werk of met de linksback van Kogelvangers.”
Blijf jezelf
Jezelf zijn en iedereen gelijk behandelen. Dat staat dikgedrukt in het boekje met normen en waarde bij de trainer, die zelf heeft ervaren hoe fijn het is als anderen dat ook doen. “Toen ik als jonge jongen bij NAC aan mocht sluiten bij het eerste, nam Arne Slot me op sleeptouw. Hij was daarin een uitzondering. De meesten kijken niet naar je om. Arne als ervaren speler wel. ‘Geen zorgen, lekker je ding doen en als je hulp nodig hebt, dan help ik je’. Dat deed me toen zo goed. Dan ben je een mooi en oprecht persoon.”
Uiteindelijk draait het daar volgens Braber om, een oprecht persoon zijn. “Iedereen met respect behandelen, daarmee kom je het verst. Bij Kogelvangers is mijn beste speler net zoveel waard als het barpersoneel en ben ik zelf ook niets meer of minder. Ik probeer die instelling ook op mijn groep over te brengen. We doen het samen met de hele vereniging, waarin iedereen in zijn of haar rol een steentje bijdraagt. Dat gevoel leeft ook echt binnen de club, dat is waarom ik me hier thuis voel en altijd heb gevoeld.”
Bryan Buffing
