Kun je jezelf even voorstellen?
“Ik ben Job van Heeswijk, 17 jaar oud. Ik voetbal bij VV ZIGO en zit momenteel in mijn tweede jaar van de opleiding Sport en Bewegen. In het dagelijks leven ga ik gewoon naar school en train ik op dinsdag- en donderdagavond. Op woensdagavond werk ik vaak, want natuurlijk moet er ook wat geld verdiend worden. Ik train voornamelijk met het eerste elftal van ZIGO en op zondag sluit ik daar ook bij aan. Op zaterdag speel ik nog mijn wedstrijden bij de O19-1, omdat ik het jeugdvoetbal nog niet volledig wil loslaten. Naast voetbal vind ik het leuk om tijd door te brengen met vrienden en familie en ik ga graag naar het stadion om Willem II te kijken.”
Hoe ben je begonnen met voetballen?
“Als vierjarige jongen ben ik begonnen bij ZIGO, waar ik tot de E1 (nu O11-1) heb gespeeld. Ik had het daar altijd super naar mijn zin, omdat ik met veel vrienden speelde en we vaak kampioen werden. Mijn vader, Paul van Heeswijk, was mijn trainer in mijn jeugdjaren en ik heb veel van hem geleerd. Op negenjarige leeftijd kreeg ik te horen dat PSV interesse in mij had. Dat was natuurlijk een enorme eer, maar ik besloot bij ZIGO te blijven omdat ik het daar te leuk vond. Kort daarna toonde Willem II ook interesse en na een tweede uitnodiging besloot ik daar op stage te gaan. Uiteindelijk heb ik de keuze gemaakt om naar Willem II te vertrekken, waarmee ik de derde generatie Van Heeswijk bij de club werd, na mijn opa Carl en mijn vader Paul.”
Hoe heb je je tijd bij Willem II ervaren?
“Bij Willem II begon ik in de O11-1 en heb ik tot de O17-1 gespeeld. Die zeven jaar waren een geweldige periode waarin ik enorm veel heb geleerd, zowel van trainers als van teamgenoten. Ik heb altijd in een aanvallende rol gespeeld, meestal als rechtsbuiten, maar ook op linksbuiten of als aanvallende middenvelder. Mijn mooiste moment bij Willem II was ongetwijfeld ons ongeslagen kampioenschap in de tweede divisie, dat we extra speciaal maakten door uit bij NAC kampioen te worden met een 0-3 overwinning. Ik gaf zelfs een assist bij de beslissende goal. Ook heb ik tegen mooie clubs gespeeld, zoals Chelsea en Juventus, op buitenlandse toernooien.”
Waren er ook moeilijke momenten?
“Zeker. In de O13 had ik veel blessureleed en maakte ik nauwelijks minuten, wat mijn ontwikkeling belemmerde. Gelukkig bleef Willem II vertrouwen in mij houden en mocht ik een jaar door. In de O17-1 speelde ik een sterk seizoen en kreeg ik uiteindelijk te horen dat ik mocht doorgaan naar de O19-1. Dat was een bevestiging van mijn progressie. Toch begon ik te twijfelen. Ik vroeg mezelf af hoe graag ik echt profvoetballer wilde worden en of ik er alles voor wilde laten. Ik merkte dat ik niet altijd 100% kon geven en mijn plezier begon te verliezen. Uiteindelijk heb ik de beslissing genomen om na zeven mooie jaren te stoppen bij Willem II en terug te keren naar ZIGO.”
Hoe verliep je terugkeer naar Zigo?
“In het begin was het lastig, omdat het een ander niveau is dan ik gewend was. Dat frustreerde me soms, maar ik heb me snel aangepast. Mijn terugkeer bleef niet onopgemerkt. Al snel kreeg ik een telefoontje van Enis, die me uitnodigde voor een gesprek en mij na enkele trainingen definitief bij het eerste elftal wilde hebben. Mijn debuut kwam sneller dan verwacht. Bij de uitwedstrijd tegen Bavel vielen plots twee spelers uit in de warming-up, waardoor ik in de basis moest starten. Het was een eer om samen met mijn neef Jens van Heeswijk te debuteren. We speelden 2-2 en voorkwamen dat Bavel de eerste periodetitel pakte. Na die wedstrijd kreeg ik veel complimenten van mijn teamgenoten en trainer. Sindsdien hebben we geen wedstrijd meer verloren en hebben we zondag thuis tegen Dubbeldam de periodetitel gepakt. Dat was historisch, want ZIGO heeft nog nooit een periode gewonnen in de derde klasse.”
Hoe ervaar je het spelen bij Zigo nu?
“Ik voel me echt op mijn plek. Het team is hecht en ik ben goed opgenomen door de jongens. We hebben als team grote stappen gemaakt en kunnen ons nu belonen door de periodetitel te pakken. Na de winterstop zijn we goed gestart met twee overwinningen en ik verwacht dat we deze lijn doorzetten.”
Wat zijn je ambities voor de toekomst?
“Ik hoop bij ZIGO een belangrijke speler te worden en uiteindelijk met het team te promoveren naar de tweede klasse. Misschien maak ik in de toekomst nog een stap naar een hoger niveau, maar daar ben ik nu niet mee bezig. Ik geniet gewoon van het spel en het spelen met mijn neefjes Krijn en Jens. Het zou geweldig zijn om ooit met zijn drieën samen in het eerste te staan.”
Heb je rituelen of inspiratiebronnen?
“Voor wedstrijden luister ik graag naar Frenna of Jonna Fraser. Hun muziek brengt me in de juiste mindset. Qua spelers kijk ik op naar technische spelers met overzicht en rust voor de goal, zoals Lamine Yamal, Florian Wirtz en Jamal Musiala. Vroeger was Neymar mijn grote voorbeeld. Zijn manier van spelen was magisch en hij was echt een speler waarvoor je naar het stadion kwam.”
Tot slot, wat verwacht je van de rest van het seizoen?
“We hebben afgelopen zondag geschiedenis kunnen schrijven en de periodetitel gepakt. We hebben een sterke eerste seizoenshelft gespeeld en onszelf beloond. Ik heb er alle vertrouwen in dat we er nog een heel mooi seizoen van kunnen maken!”
