Kun je je even voorstellen
Mijn naam is Bas van de Veerdonk, 41 jaar oud. Ik ben geboren in Heeswijk-Dinther en al heel lang woonachtig in Den Dungen, waar ik samenwoon met mijn vriendin Anne en onze twee kinderen, Jens en Roos.
In het dagelijks leven ben ik docent Lichamelijke Opvoeding (L.O.) en Bewegen, Sport en Maatschappij (BSM) op het LUZAC. Daarnaast werk ik als docent bij de KNVB, waar ik momenteel verantwoordelijk ben voor de VC-1 Pupillen en Junioren. Verder ben ik hoofdtrainer en draag ik de eindverantwoordelijkheid voor de selectie van voetbalvereniging Nooit Gedacht.
Voetbal speelt een belangrijke rol in mijn leven, zowel als trainer en als docent. In mijn vrije tijd speel ik graag een rondje golf, ga ik twee keer per week naar de sportschool om fit te blijven, en in de zomer sta ik graag achter de barbecue om iets lekkers te bereiden.
Mijn voetbalcarrière
Ik heb als speler altijd bij SC Den Dungen gevoetbald. Daar begon ik als F-jeugdspeler en doorliep ik alle jeugdelftallen. Vervolgens speelde ik vele jaren in de selectie, waarbij ik wisselde tussen het tweede en het eerste elftal.
Ik stond bekend als een snelle linksbuiten en speelde vrijwel altijd op die positie, tenzij een trainer koos voor een 4-4-2-opstelling. In dat geval speelde ik vaak linkshalf. Een hoogtepunt uit mijn spelerscarrière was het kampioenschap met het tweede elftal in mijn eerste jaar bij de selectie. Hoewel we in de winterstop achtste stonden, werden we in de laatste wedstrijd toch kampioen, na een spannend telefoontje naar de concurrent. Dat moment was onvergetelijk. Ook het kampioenschap met het eerste elftal van Den Dungen is een mooie herinnering.
Als trainer ben ik met de dames van OJC gepromoveerd naar de eerste klasse. Ik hoop dat we dit seizoen met Nooit Gedacht nog een vergelijkbare herinnering kunnen toevoegen.
Dieptepunten als speler heb ik nauwelijks gekend. Ik ben nooit gedegradeerd en heb gelukkig geen zware blessures opgelopen. Als trainer is een frustrerend moment wel de situatie met het kunstgrasveld bij WEC. Dit hypermoderne veld bleek meer een schaatsbaan dan een voetbalveld, wat het vrijwel onmogelijk maakte om goed te trainen. Het was een seizoen vol uitdagingen, en ik vraag me nog steeds af hoe het was verlopen zonder dat obstakel.
Clubs die ik heb getraind
Mijn eerste jaren als trainer bracht ik door bij de jeugd van SC Den Dungen. Daarna maakte ik de overstap naar OJC, waar ik mooie momenten beleefde, zoals een overwinning op PSV met de jeugdteams.
Mijn eerste rol als hoofdtrainer was bij SDDL, toen ik pas 29 jaar oud was. Dat was destijds behoorlijk jong voor een hoofdtrainer. SDDL was een kleine, gezellige vereniging, die onverwacht naar de vierde klasse was gepromoveerd. Hoewel iedereen verwachtte dat ze zouden degraderen, is dat tijdens mijn periode en die daarna niet gebeurd. Daar ben ik trots op.
Na SDDL volgden een jaar bij DSV en twee goede jaren bij WEC, waar we lang meededen om het kampioenschap. Helaas stopte ik daar eerder dan gepland vanwege de eerder genoemde kunstgrasproblematiek. Vervolgens trainde ik de dames van OJC, waarmee we promoveerden naar de eerste klasse. Helaas vielen ook deze jaren deels in de coronaperiode.
Sinds dit jaar ben ik hoofdtrainer bij Nooit Gedacht in Geffen. Op dit moment staan we bovenaan in de vierde klasse.
Mijn indruk van het seizoen tot nu toe
We zijn met Nooit Gedacht goed begonnen en hebben de eerste periodetitel al binnen. Daarmee hebben we ons verzekerd van nacompetitie. Toch hebben we ook wedstrijden gespeeld waarin we niet verstandig omgingen met onze kansen, wat leidde tot onnodige verliezen. Dat hoort bij het leerproces, en daar moeten we van leren.
De komende weken spelen we tegen een aantal sterke tegenstanders, en na de winterstop kunnen we de balans opmaken. Het doel blijft promotie. Opvallend is wel het grote kwaliteitsverschil tussen de top en de onderste ploegen in onze competitie, wat leidt tot opmerkelijk grote uitslagen.
Mijn visie op de trainerscarrousel
Ik vind het vreemd dat de trainerscarrousel steeds eerder begint. Hoe kun je na slechts vier wedstrijden al aangeven dat je vertrekt? Het seizoen is dan amper begonnen. Ik vraag me af wat dit doet met de motivatie van spelers. Zelf vind ik de winterstop een veel geschikter moment om hierover in gesprek te gaan.
Muziek voor de wedstrijd
Ik heb geen specifieke muzieksmaak voor wedstrijddagen; dat regelen de spelers zelf wel in de kleedkamer. Na een goede overwinning kan ik echter genieten van een gezellige kantine met Nederlandstalige muziek en een koud biertje.
Mijn persoonlijke ambitie
Bij Nooit Gedacht ben ik ingestapt om met deze groep de stap terug te maken naar de derde klasse. Dat is ons doel. Als dat lukt, kijken we samen welke ambitie we daarna willen nastreven.
Persoonlijk zou ik graag nog eens de VC-4 (UEFA A) willen behalen en zien waar mijn plafond ligt als trainer. Je moet jezelf blijven uitdagen. Daarnaast zou ik het fantastisch vinden om ooit hoofdtrainer te worden bij SC Den Dungen, de club waar ik altijd heb gevoetbald en die een speciale plek in mijn hart heeft.
