Stel je zelf even voor
Mijn naam is Christ van Dorst, 40 jaar jong. Ik woon samen met mijn vriendin Jill en onze drie kinderen, Sjimmie (6 jaar), Nilles (3 jaar) en Eddie (1 jaar), in het pittoreske Haghorst.
Wat doe je in het dagelijks leven?
Ik werk als manager bij Brok Decor in Purmerend. Ons bedrijf is gespecialiseerd in de evenementenbranche, maar we bedienen ook beurzen, pretparken, activaties en andere opdrachtgevers die onze expertise in decorontwerp en -productie nodig hebben. We produceren decor in eigen huis en bouwen het op locatie. We werken al jaren samen met grote festivalorganisaties zoals ID&T en zijn betrokken bij evenementen als Defqon1, Zwarte Cross, Mysteryland, Tomorrowland, Walibi Fright Nights en Decibel. Vaak zijn we verantwoordelijk voor meerdere podia en het terrein.
Onze werkzaamheden stoppen niet bij de landsgrenzen. We hebben opdrachten in Duitsland, Spanje en andere landen. Onlangs waren we in Denemarken voor een gamingevent en in de VAE voor een show van Armin van Buuren. Zelf ben ik begonnen als decorbouwer en heb ik me opgewerkt tot manager. Mijn werkweek is verdeeld tussen 2-3 dagen op kantoor in Purmerend en thuiswerken.
Vertel eens over je eigen voetbalcarrière
Ik ben begonnen met voetballen bij EDN’56 in Haghorst, en daar ben ik als speler altijd gebleven. Ik doorliep de jeugdopleiding tot en met de B-junioren en sloot me daarna aan bij de selectie. Als jeugdspeler was ik spits en maakte ik door mijn snelheid vaak het verschil. Op mijn 15e debuteerde ik in EDN 1 en op mijn 16e stond ik vast in het eerste elftal.
Opmerkelijk genoeg werd ik als verdedigende middenvelder opgesteld door trainer Ad Janssen. Dat bleek een schot in de roos, want dat jaar was mijn beste seizoen. We speelden in de 6e klasse en namen het op tegen clubs zoals SVSOS, RKDSV, Hilvaria en Tuldania. Hoogtepunten waren de uitoverwinningen in Hilvarenbeek en Diessen. Helaas zakten we na de winterstop door blessures weg en eindigden we onderin.
Een jaar later promoveerden we naar de 5e klasse door de opheffing van de 6e klasse. De jaren daarna kende ik meer dieptepunten dan hoogtepunten. Een zware tackle resulteerde in een gescheurde meniscus, wat later uitmondde in drie gescheurde kruisbanden in mijn linkerknie. Ondanks mijn herstelpogingen en een grote vechtlust, volgden nog twee kruisbandblessures in mijn rechterknie. Op mijn 24e speelde ik mijn laatste wedstrijd, hoewel ik achteraf eerder had moeten stoppen.
Tijdens mijn blessures bleef ik betrokken als leider, vlagger en assistent-trainer. Op mijn 25e startte ik met mijn trainerspapieren en werd ik assistent van hoofdtrainer Frank van Dongen. Toen hij stopte, schoof het bestuur mij naar voren. Op mijn 26e werd ik hoofdtrainer van EDN’56.
In mijn derde seizoen als trainer promoveerden we eindelijk naar de 4e klasse via een zenuwslopende nacompetitie tegen Vessem. Een fantastisch moment voor de club, vooral omdat ik dit met vrienden mocht beleven. Na dat seizoen stopte ik als hoofdtrainer vanwege mijn werk.
Later kwam ik nog als assistent in actie bij andere clubs en nu zit ik in mijn tweede termijn als hoofdtrainer van EDN’56. Het eerste jaar waren er ups en downs, maar we handhaafden ons in de 4e klasse. Dit seizoen zie ik duidelijk vooruitgang; we staan nu op een keurige zesde plaats.
Wat is je indruk van het seizoen tot nu toe?
Ik ben tevreden. We spelen beter voetbal dan vorig seizoen. Jongere spelers maken stappen en de ervaren garde houdt het niveau hoog. Tegen de sterke teams verloren we terecht, maar tegen concurrenten pakten we belangrijke punten.
Wat zijn je verwachtingen voor de rest van het seizoen?
Een eindklassering tussen plek 4 en 7 zou geweldig zijn. Met een club als EDN is dat al een prestatie. Ik hoop dat we dit met aanvallend voetbal kunnen bereiken, want dat is zowel leuker om te spelen als te coachen.
Welke teams verwacht je bovenaan jullie competitie?
Vessem en Rood Wit zijn mijn favorieten voor de titel. Jong Brabant volgt daar net achter en Steensel is een gevaarlijke outsider. Daaronder kan iedereen van elkaar winnen en verliezen.
Wat is je persoonlijke ambitie?
Mijn doel is om EDN zo lang mogelijk in de 4e klasse te houden. De ervaringen in deze klasse zijn waardevol voor de jonge spelers. Op termijn wil ik als trainer hogerop, bijvoorbeeld naar de 3e of 2e klasse. Ook een functie bij een BVO lijkt me interessant. Met mijn achtergrond als gymdocent geloof ik dat ik de kwaliteiten heb om nog stappen te zetten.
Wil je verder nog iets kwijt?
Bedankt voor deze kans om mijn verhaal te doen. Het is altijd leuk om herinneringen op te halen over het mooiste spelletje dat er bestaat. Ga vooral zo door met Voetbal Brabant!
