Kunstgras of Gras…..
In deze periode van het jaar is er altijd de discussie over de staat van de ‘gras’ velden. En die discussies zullen er wel altijd blijven, voorstanders en tegenstanders van met name het kunstgras.
De geur van nat gras, de dauw op het veld en al natte voeten tijdens de warming-up. In de tijd dat er nog maar weinig kunstgrasvelden waren een herkenbaar fenomeen. De terreinknechten die hun hele ziel en zaligheid in het onderhouden van de velden staken, in de dorpen vaak met behulp van de plaatselijke boeren. Het was hun heiligdom dus werd er bemest, gesproeid en gemaaid. De ‘mat’ moeste er in de weekenden goed bij liggen. Nadeel was natuurlijk dat bij slecht weer de wedstrijden sneller afgelast werden, als klein jongetje was er dan de teleurstelling over een zaterdag geen voetbal.
Na de intrede van het kunstgras kon er vaker gespeeld worden, maar op de eerste generatie kunstgras was dit zeker geen pretje. Als je er naar keek had je bij wijze van spreken al een brandwond te pakken. De volgende generatie kunstgras was zeker beter maar bij een sliding of valpartij plakte je drie dagen vast aan je lakens of dekbed. Gelukkig is ook hier de ontwikkeling niet stil blijven staan en kun je op de huidige kunstgrasvelden redelijk normaal een sliding maken of als keeper duiken. Daarnaast natuurlijk ideaal om te trainen, alle oefeningen zouden zonder problemen uitgevoerd moeten kunnen worden. Geen polletjes of kale plekken, geen grote waterplassen of weggeveegde zijlijnen maar een goede grasmat waar altijd gevoetbald kan worden. Houd je van goed combinatiespel en aanvallend voetbal, dan is spelen op kunstgras een verademing.
Het eerste, dus natuurgras, heeft mits goed onderhouden bij de meeste spelers nog wel de voorkeur. Alleen zijn er tegenwoordig geen terreinknechten meer die hun hele ziel en zaligheid in het onderhoud kunnen steken. Daar zijn nu vaak de gemeentes verantwoordelijk voor. Gevolg is slecht onderhouden grasvelden met hobbels en geen mooi kort gemaaid gras, van mooi voetbal kan dan vaak ook geen sprake meer zijn. Clubs met een hoofdveld van kunstgras vrezen in deze periode vaak de uitwedstrijden. Maar ook de thuisclub met een slecht onderhouden hoofdveld, die zijn toeschouwers een leuke wedstrijd willen voorschotelen, kijken hier vaak niet naar uit.
De voordelen van kunstgras zijn duidelijk: er kan altijd goed getraind worden, wedstrijden gaan vaker door, er zijn gelijke omstandigheden. En de meeste amateurclubs hebben al weinig ruimte om alle teams te laten trainen, dus kunnen we bijna niet meer zonder. Maar er kan wat mij betreft toch niets tegen echt gras. Lekker glijden bij een sliding, na een training helemaal onder de modder en daarna met kleren aan onder de douche. En of het nu van de ochtenddauw is wat laag boven de velden hangt, of van een verkwikkend buitje, het blijft lekker ruiken.
Freek Plaisier
